Walking the labyrinth in a city park


Imagine this:
Some friends decided to meet in a city park, to create and walk the labyrinth…

Sounds impossibly difficult?

Nevertheless, we did it, yes we could!

Our intention was to make a temporary power-place to thank mother nature and all spirit-helpers who nourish us just by being there in a city park.

After the social chat and some coffee early in the morning, we occupied a few square meters, just enough to cast a small circle.
We drew a labyrinth using white flour, put some nice stones & shells in the middle, and voila!

One by one we entered the labyrinth to put our offerings in the center….

For me personally, this whole process felt like making a mandala for meditation and magick.
As soon as the circle was cast and the spirit-helpers were called, the boundary was set.
Drawing the labyrinth together created a spiraling vortex of power.
Entering the labyrinth felt like entering the magickal space of ‘between and betwixt the worlds’ innerspace and outespace.
Offering some food for the Fair Ones in the middle, I renewed my connection with this land (Netherlands, Amsterdam) and its powers.
Leaving the labryrinth also felt like renewing my commitment to bring my inner inspiration to the outside world, my community.

Afterwards, we passed the horn with mead thrice, saying blessings and oaths.

When all was said, we opened the circle and returned to the daily consciousness.

Blogged with the Flock Browser

Transition town: Amsterdam


Kredietkrisis, klimaatveranderingen, maatschappelijke malaise…Allemaal grote problemen komen op ons af, het is uitkijken om niet overweldigd te worden door dit alles, voordat je het weet wordt je moedeloos door de grote schaal van de complexe problemen.Persoonlijk voel ik veel sympathie voor kleinschalige initiatieven op lokaal niveau. Misschien een druppel op de gloeiende plaat, maar de oceaan wordt uiteindelijk gevuld door kleine druppels. Kleine intitiatieven voelen voor mij aan als behapbare projecten waar ik aan zou kunnen meewerken, een klein steentje eraan bijdragen, al was het alleen maar door erover te bloggen:Motto:

“Een Transition Town begint wanneer een kleine groep van gemotiveerde mensen binnen een gemeenschap samen komt met een gedeelde zorg: hoe kan onze gemeenschap omgaan met de uitdagingen en mogelijkheden van peak oil en klimaatverandering. “

Zie ook: Wie zijn we? « transition town: DE PIJP

Blogged with the Flock Browser

Klimaatveranderingen in de achtertuin?


Aangezien ik groenaafval in een kuil van mijn achtertuin laat composteren, wil het wel gebeuren dat spontaan vanalles opkomt:Tomaten, aardappels, bonen; eerlijk gezegd heb ik geen idee wat er zou gebeuren als ik de tuin zou laten verwileren, hoewel…misschien gaan de buren klagen dat er teveel onkruid van mij naar hun tuin overspringt.Zie ook Isis’ vraag:Heb jij al bepaalde plantensoorten in eigen tuin zien komen en gaan?http://www.heksenpad.nl/heksentuin-tuinieren-met-het-oog-op-klimaatverandering/

Blogged with the Flock Browser

Peer Gynt: Solveig


The First time I heard Solveig’s song, the tune struck something in my heart before the words made any sense to me.

Now, after so many years, it still touches me deeply, hearing Solveig singing her trust in Love.

Kanskje vil der gå både Vinter og Vår,

og neste Sommer med og det hele År,

men en gang vil du komme, det vet jeg vist,

og jeg skal nok vente, for det lovte jeg sidst.

Gud styrke dig, hvor du i Verden går,

Gud glæde dig, hvis du for hans Fodskammel står.

Her skal jeg vente til du kommer igjen;

og venter du hist oppe, vi træffes der, min Ven

The winter may pass and the spring disappear

The spring disappear

The summer too will vanish and then the year

And then the year

But this I know for certain: you’ll come back again

You’ll come back again

And even as I promised you’ll find me waiting then

You’ll find me waiting then

God help you when wand’ring your way all alone

Your way all alone

God grant to you his strength as you’ll kneel at his throne

As you’ll kneel at his throne

If you are in heaven now waiting for me

In heaven for me

And we shall meet again love and never parted be

And never parted be!

Blogged with the Flock Browser