Guardian spirit 16: Hakamiah the Loyal
Affirmation PS 88.2:
may my petition be heard and seen


humanism, magick, oracles, shamanism, storytelling
Category: story
Om de afsluiting van de 40 dagen te vieren, kregen we begeleiding van Rituelencoach.
Denk eens aan een recente ervaring
Je dacht dat het levensveranderend zou zijn. Je wist zeker dat het je voor altijd zou bijblijven. Hoe lang heb je ervan genoten? Hoe intens was de ervaring achteraf? Hoe fijn is het als je ook dan krachtige herinneringen kan creëren die je voor altijd bijblijven?
We begonnen onze kennismaking met de vraag:
wat is je verborgen talent?
Als ik stilsta bij een talent wat (bijna) niemand weet, voelt het formuleren hiervan als een soort ‘coming out’:
Mijn verborgen talent is: Functie van poortwachter in rituelen.
Welk success van de afgelopen 40 dagen wil ik ritueel bekrachtigen op een manier dat ik het ook voor de toekomst veranker?
Naar aanleiding van mijn droomreis naar benedenwereld, realiseerde ik mij dat ik bij schaduw-werk ondersteuning nodig had en ontving van gidsen en beschermers uit de bovenwereld.
Deze transitie ben ik gaan bekrachtigen door me te richten op mijn helpers.
Welk symbool ga ik gebruiken als anker?
De komende periode ga ik aan de slag met de malachim

Naar aanleiding van een artikel palliatieve zorg, vroeg ik me af:
Hoe komt het dat ik helemaal niets wist van de moderne mogelijkheden toen mijn moeder aan het einde van haar levensweg kwam?
Ze was al jaren aan het kwakkelen, de ene na de andere heftige operatie had ze overleefd, ze herstelde telkens op bewonderenswaardige manier.
En toch voelde het aan alsof ze in de wachtkamer voor de hemel zat, in afwachting van hereniging met mijn vader.
Soms kwam haar vraag: ‘waarom?’
Op die vraag kon ik geen antwoord geven.
Ik kreeg de indruk dat mijn moeder weinig had aan de geestelijke ondersteuning van het tehuis, de wekelijkse witte katholieke kerkdienst sloot niet aan bij haar behoefte.
Gelukkig was er nog steun van familie en vrienden, en kwam er nog bezoek en pastorale zorg van de migrantenkerk.
Op haar laatste dag werd ik aan het einde van mijn werkdag verrast door het telefoontje dat ze sedatie zou ontvangen, toen ben ik meteen naar haar toe gegaan voor haar laatste momenten, gelukkig leefde ze nog toen ik aankwam, maar ze was niet meer bij bewustzijn.
Achteraf vroeg ik me af:
Het liefste had ik haar nog willen spreken voordat ze de sedatie had ontvangen, had het tehuis mij niet eerder kunnen inlichten en begeleiden met betrekking tot deze laatste handelingen ?
Was een tussenstap via hospice niet mogelijk geweest?
Waarom was er geen nazorg voor de nabestaanden?
Terugkijkend had ik meer ondersteuning van het verzorgingstehuis verwacht:
PALLIATIE IN DE STERVENSFASE
NAZORG
Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie – Dreamquest
My work with the Santa Muerte Oracle & Tarot felt like encountering the Shadow in the Nether World, very intense and sometimes heavy.
For now I feel the need to work with the Upper World, to experience the balance between both worlds.
Recently the angel RAH came in my dreams…
The oracle 69 says:
Guardian Angel Rochel is the divine angel of restitution
Affirmation: ps 16.5
Tammuz is the portion of mine inheritance and of my cup


Hoe ging het met het uitvoeren van mijn voornemen?
meer ruimte geven aan het zielsdeel in mij dat vrolijk is, als alternatief op het zwaarmoedige deel.
Dit was een uitdaging, omdat ik ook nog meedeed aan ‘de Dode Hoek, een workshop waarin ik bezig was met het thema van de Dood.
In een poging om dit thema wat luchtiger aan te pakken, verdiepte ik mij in Dia de Los Muertos en ging ik aan de slag met Santa Muerte orakel en tarot
Toch voelde ik de laatste tijd dat de energie van Santa Muerte me wat te zwaar werd, dus heb ik die aanpak maar even losgelaten.
Welk succes van de afgelopen 40 dagen neem ik mee?
Mijn dagelijkse qigong-oefeningen en wekelijkse qigong-wandelingen geven mij goede energie!
Oefening: we schrijven een sprookje over veranderingen.
We kregen hiervoor een aantal begin zinnen die onderstaand cursief worden aangegeven, de invulling moesten we zelf elk voor zich opschrijven.
Mijn sprookje gaat als volgt:
Er was eens…een sombere man die altijd zwart droeg.
Tot op een dag…hij plotseling opmerkte dat het lente was geworden.
En toen…rook hij de bloemen, hoorde hij de vogels.
En dat was niet zomaar iets, want…deze lente was uitbundiger dan hij ooit had meegemaakt in zijn leven.
Dat was het moment dat hij ontdekte...dat hij in al die afgelopen jaren, zonder het op te merken, had gelopen langs een dode boom, die nu in plotseling in bloei stond, en waar nu een roodborstje een nestje in de kruin had gebouwd.
En toen besefte hij...dat het tijd werd om zijn zwarte mantel af te doen.En zie! Daaronder had hij een rood gewaad, dat al die jaren onder de zwarte mantel verborgen was geweest.
Hij werd nu zelf kleuriger en vrolijker van zijn nieuwe verschijning.
Het roodborstje begon tegen hem te zingen, en er verscheen aan de voet van de boom een rozenstruik die zich naar hem voorover boog, zodat hij volop kon genieten van haar geur en kleur.
Zo liep hij de wijde wereld in…zijn zwarte mantel liet hij achter zich liggen zonder dat hij er nog naar omkeek, hij liep nu in de richting van de klimmende zon aan de horizon.
En wil je weten wat hij nog meer ging beleven?
Dat is iets voor een ander verhaal!
Voor welke ervaringen van de afgelopen 40 dagen ben ik dankbaar?
Dat ik op moeilijke momenten werd gesteund door mijn gidsen en helpers uit de andere werkelijkheid!

Tijdens de oefening met geinspireerd tekenen, waarin ik door de Poort naar Hierna ging, eindigde de wandeling door het doolhof ergens middenin het rechter kwadrant.
Het liefste zou ik nog dieper willen gaan, maar dan in een veilige setting met goede begeleiding en een ervaren groep.
Eigenlijk heb ik bij dit soort oefeningen behoefte aan een begeleider met een grondige praktische ervaring met reizen door de benedenwereld, zoals Hetty Tonkes of Daan van Kampenhout.
Ik ervaar de oefening als een ‘light’ versie van sjamanistische trancereis, maar besef heel goed dat de impact hiervan bijzonder pittig kan zijn.
Hoe houd ik dit soort oefeningen voor mezelf veilig?
Ik vertrouw op mijn ervaring in trancereizen, en op mijn helpers en gidsen, die ik het liefste visualiseer als malachim.
Afgelopen volle maan ging ik in gedachten, vlak voor het slapen gaan, terug naar de plek waar de vorige oefening eindigde.
…
Terwijl ik in slaap begon te vallen, voelde ik me wegzinken in de Diepte, zo begon mijn droomreis.
…
Ik ontmoette een vrouw in een donker gesluierd gewaad, zij werd mijn gids.
Ze noemde zich Rachel
Ik voelde me beschermd en geborgen door de aanwezigheid van deze gids.

Later realiseerde ik mij de associatie met de Koningin van Ruiten:


Welke betekenis heeft de gids Rachel voor mij?
Bescherming en geborgenheid!
Dit doet me denken aan beschermengel RHL
Continue reading “Zinnig Noord: De Dode Hoek – 05 dromen over het hiernamaals “
Pasen nadert en daarmee het einde van deze veertigdagentijd. Bedenk voor jezelf een (klein) vier-moment, een manier om je te belonen voor het feit dat je je een bepaalde periode goed met je voornemen bezig bent geweest. Tenslotte, sta er ook bij stil wat je jezelf al geeft door met dit voornemen bezig te zijn. Dus… wat geef jij jezelf deze periode?Overdenkingen: In plaats van de traditionele Christelijke nadruk op vasten en afzien, heb ik me geconcentreerd op theophany, voorbereiding op de lente. Ik begon met de intentie: meer ruimte geven aan het zielsdeel in mij dat vrolijk is, mijn ruach. Hoe heb ik dit aangepakt? Ik ging meer zingen en muziek maken/beluisteren, (vrije) lichaamsbeweging, grappen maken, lachen. Hoe ga ik de theophany vieren? Door de lockdown ben ik al een tijdlang solistisch bezig, op zich kan ik dat prima, maar ik zou toch graag een keer face-to-face afspreken met anderen, bijvoorbeeld met een gezamenlijke lentewandeling. Wat ga ik mezelf geven? Vrolijke Inspiratie-materialen: Boeken, speelkaarten Ping: 40 Dagen anders
Oefening: geinspireerd tekenen

Eerste indrukken:
Aan het begin ging het moeizaam, alsof ik op blote voeten over grindpad moest lopen…
Het potlood gaat heen en weer, van links naar rechts, omhoog en omlaag…
Het is een doolhof!
Ik eindig ergens in het midden van het blad rechtsonder.
Impressie van het doolhof:
Hoewel de afbeelding tweedimensionaal er uit zag, voelde het aan als een reis door meerdere dimensies in de benedenwereld.
Het voelde aan als een leeg doolhof, ik ben er geen andere entiteiten tegengekomen.
Het moeizame begin doet denken aan Thorny Moor – het doornige pad , en de dunne rode draad die ik moet volgen door het doolhof doet denken aan Brig o’Dread – de lange smalle brug naar de andere kant.

Nawoord:
Aan het einde van de sessie had ik even tijd nodig om bij te komen en te gronden …daarna voelde ik wel dat het nodig was om de ruimte, waar ik de oefening had gedaan, goed te luchten om de energie te verversen.
Nu ben ik dankbaar aan de goede begeleiding die ik heb gehad van mijn leraren in de drie werelden.
De oefening, zoals we nu hebben uitgevoerd, werd ‘light’ gepresenteerd, maar heeft zeer zeker de potentie om krachtig na te werken.
Opnieuw droomde ik over stilstaand water:
Ik was aan het bijpraten met een oude vriendin, om helder te krijgen wat er mis ging in ons contact.
…
Nu was er geen boosheid meer, maar wel verdriet.
…
Er waren nog wel dingen waarovr we het nog steeds niet eens konden zijn, maar daar konden we het erbij laten.
…
Aan het einde van de droom, in de overgang tussen slapen en waken kwam een helder inzicht door:
We zaten allemaal vast in een situatie, een groepsdynamiek die verstard en gestold was.
De cirkel werd te klein, te eng, te beperkend.
In een eerder gesprek had ik aangegeven dat er vernieuwing nodig was, ruimte voor nieuwe invloeden, nieuwe contacten.
Maar ik heb me laten overhalen door de argumentatie dat de tijd nog niet rijp was voor iets nieuws, de huidige situatie liep nu goed en nieuwe invloeden zouden dat kunnen verstoren.
…
En zo bleek onze kring uiteindelijk toch poel met stilstaand water te zijn.
Door de vastgeroeste patronen en rollen kwamen we niet meer tot vernieuwing.
…
Toen ik aangaf dat die situatie niet meer bij mij paste, moest het wel tot een breuk komen.
….
Terugkijkend naar mijn eerdere droom realiseer ik mij dat het heel gemakkelijk is om een orakel achteraf te koppelen aan gebeurtenissen die al hebben plaatsgevonden, maar toen ik middenin die situatie zat kon ik het orakel niet duiden.
Welzijnswerk in Amsterdam Westerpark
author + reader
You must be logged in to post a comment.