De aanleiding van deze reis was het koffiedik orakel van ruim een jaar gelezen, waaruit bleek dat de overledenen, mijn voorouderveld aandacht vroeg om de overgedragen vooroudertrauma’s te helen.
Thema’s: migratietraumas (ontworteld, vreemdeling in een vreemd land, xenofobie , spagaat tussen de culturen.
Vandaag had ik een consult met een plaatselijke paragnost, ik stelde de vraag ‘hoe nu verder, hoe kan ik nog meer contact maken met de chinees-indische voorouders?
Na een korte meditative gaf hij wat informatie door.
De China-Java connectie was me al bekend: mislukte invasie van Kubilai Khan in de nadagen van het Singhasari-rijk, de ontdekkingsreizen van Zheng He.
Wat nieuw was: de China-Bali connectie, bijvoorbeeld Pura Batur (Tuluk Biyu, gewijd aan de Godin van het meer, die verbonden is aan het Koningshuis Balingkang), het dorp Pingan met de Tempel van Koning Balingkang die een Chinese notabele huwde, deze Tempel heeft overduidelijk Chinese invloeden zoals het beeld van Guanyin; tenslotte het dorp Songan dat tijdens de Song-dynastie gesticht zou zijn.
Kennelijk heb ik niet alleen op Java, maar ook op Bali de chinees-indische connectie op te zoeken!
Morgen ga ik op expeditie met de orakel man als gids, het idee is om de heilige plekken te bezoeken, gebeden en offers aan te bieden met het verzoek om meer verbinding te krijgen met mijn voorouderlijn.
Gister uit eten geweest met Jacobus, waarmee ik als kind nog Lego had gespeeld. Dat herinnerde hij zich nog, omdat dit spel in onze stad toen nog niet beschikbaar was. Ik herinnerde me nog dat ik destijds regelmatig bij hun kwam spelen, zijn vader was ook dominee, en mijn moeder ging bij hun in de buurt naar de markt. Hij herinnerde zich dat mijn Maleis destijds nogal stijf was, het heeft er dus nooit goed in gezeten. Wat dat betreft is mijn zus vanaf haar geboorte te Yogyakarta veel meer ingeburgerd dan ik ooit kan zijn, ik heb hier niet zulke diepe wortels.
Het huis bezocht waar ik het langst heb gewoond, en waar mijn zus is geboren. ..
Op die plek staat nu een bank en een universiteit met drie verdiepingen; oorspronkelijk was dit een koloniaal zendingshuis in oude stijl, maar nu is alles anders. We hadden een grote tuin met allerlei bomen: kokos, mango, papaya, jambu, moerbij….alles weg, afgezien van een tweetal grote bomen op de binnen plaats.
Deze plek heb ik destijds nog ervaren als mijn ouderlijk huis, het is toch wel verdrietig dat dit er niet meer is.
Een troost is, dat een hele collegezaal is vernoemd naar mijn vader, die goed was in fondsenwerving voor de kerk.
Het allereerste huis, waar ik heb gewoond, was gelukkig nog terug te vinden:
vlak naast een Balinese Tempel; ik herinner me dat ik wel eens met vrienden op de aangrenzende muur heb geklommen, om de meisjes te zien die leskregen in Balinese dans. Deze keer ben ik voor het eerst die Tempel binnen gegegaan.
De middelbare school, waar ik naar toe ging, was door Indische Chinese Christenen gebouwd op het terrein van de Chinese Tempel; zo hebben wij in de schoolpauzes nog kunnen zien dat een Javaanse poppenspeler het schimmenspel op opvoerde in de Tempel .
Ook deze Tempel ben ik voor het eerst binnengegaan, en voortbordurend op vorig orakel (bij Sam Po Kong) extra steun gevraagd voor het knelpunt van dat orakel, maar het vervolg orakel kon me als beste antwoord alleen geduld aanraden.
Vers 11 moet ik weer nalezen!
De kerk en bijbehorende school waarmee ik begon in deze stad, waren nog goed herkenbaar, maar in mijn kindergeheugen was dit alles groter!
Vandaag neem ik de tijd voor de Chinese stad Semarang.
Ik vond het belanrijk om te begonnen bij de grote Tempel van Zheng Ho, de stichter van deze stad: Dit tempelcomplex is groot, heeft verspreid over het terrein meerdere tempels, indrukkend om te zien hoe goed deze is onderhouden door levendige gemeenschap!
De meeste gebouwen waren door hun open inrichting goed te bezichtigen, maar het middelste deel van het heilige om was dan alleen voor mensen die kwamen bidden, het voel de voor mij niet goed om als leek naar binnen te gaan. Een paar gebouwen waren wel toegankelijk voor leken, de toezichthouders wenkten me om binnen te komen, dat gaf me de ruimte om verder naar binnen te gaan.
Na dit uitgebreide tempelbezoek aan de rand van de stad nog gezocht naar de djamu fabriek Njonja Meneer, maar helaas was dit iconische merk begin Augustus failliet verklaard!.
Bij toko Oen nog frozen capucinno gedronken, ook al zo’n iconische plek van tempo doeloe, de tijd waar mijn directe voorouders in opgroeiden vanaf het moment dat betovergrootvader de oversteek maakte van Fujian naar Java. Ergens in 1850, dus vanuit de tegen van de opiumoorlogen naar de drup van de Dipanegara opstand.
De grote Kerk was helaas dicht, maar toch foto’s kunnen maken van het gebouw en een aantal andere koloniale gebouwen er om heen. Semarang ademt hier en daar nog de geesten van koloniale tijd. Vooral Lawang Sewu, waar tijdens Japanse bezetting gevangenen werden ondervraagd en opgehangen. Geen plek om te logeren, en ook overdag valt op de grote zolder noch echos van die tijd waar te nemen.
Per meelift scooter (Ja daar is een app voor) naar de andere belangrijke Chinese Tempel Tay Kak Sie. Hier nam ik de kans waar om de dienstdoende (leken?)broeder om namens mij wierook te branden en het orakel te raadplegen. Na het branden van wierook bij het altaar van de Hemelgod, raadpleegde hij eerst de maanschijven. Bij de eerste drie worpen waren beide schijven steeds gelijk, dus kon er geen antwoord gegeven worden, bij de vierde worp waren de schijven onderling verschillend, toen moest ik later terugkomen. Na de lunchpauze lag het antwoord klaar, nummer 8! Hier moet ik later goed voor zitten: Ik vroeg namelijk om zegen voor mijn huidige Reis door Nusantara. Na afloop een gepaste donatie gedaan en me voorgenomen om eerstvolgende kans in de Tempel van Guanyin te Zeedijk ook wierook te branden en een donatie te doen.
De dag afgesloten met nieuwe goede sandalen te kopen. Ook wel symbolisch te duiden.
Toen ik de trailer zag van Wildeman, zag ik dit als een goede setting om een sjamanistische trance aan te gaan.
Een goede vriendin plaatste een aantal kritische kanttekeningen:
‘Maar wat is het doel van het ritueel?….
Traditioneel heeft elk ritueel een duidelijk doel. Contact met Goden / Voorouders / Spirits maken om met ze communiceren, te onderhandelen, te danken of iets te vragen. Of een ritueel heeft het doel om een bepaalde overgang officieel te markeren, doop, huwelijk, besnijdenis, eerste menstruatie etc.. En dat laatste ging dan altijd gepaard met het eerste.
Pas toen mensen het contact met ‘iets buiten zichzelf’ ‘waren verloren, hier in het westen, zijn rituelen ‘lege hulzen’ geworden waarbij het vooral nog om uiterlijkheden gaat en/of om een feel good ervaring waarbij het alleen nog om het individu gaat.
Kunstenaars, zoals deze mannen, geven hun werk graag nog wat meer sjeu door het tot een ritueel om te dopen. Soms roepen ze daarbij zelfs, onbewust(!), krachten van buiten zichzelf op.’
Mijn antwoord hierop was:
‘ongeacht de intentie van de kunstenaars ga ik met mijn eigen intentie aan de slag bij de wildeman happening, ik zie het dan als oefening in trance’
Voorafgaand aan ‘Wildeman’, heb ik mezelf opnieuw kritisch bevraagd:
Wat is mijn doel eigenlijk?
Afgaand op de trailer, krijg ik het gevoel dat deze setting zich uitstekend leent voor een ‘reis in de benedenwereld’, maar wat kom ik daar doen?
Ik zou graag meer contact krijgen met de chtonische krachten!
De sessie werd in de open lucht ingeleid door twee filosofische verhalen van Jonatan, gebaseerd op een droom en een meditatie, daarna gingen we het gebouw in.
…
Ik word geblinddoek rondgeleid door het gebouw… begeleidende electronische muziek doen me denken aan Dreamtime Healing Concert
Enerzijds moet ik durven vertrouwen op mijn begeleider, anderzijds ook op mijn eigen gevoel van balans en gronding, vooral als er wat meer tempo wordt gemaakt op een ondergrond met lichte oneffenheden.
Dit doet me denken aan specifieke inwijdingsrituelen, de tocht naar de benedenwereld.
…
Als ik ga liggen, me laat onderdompelen in de geluiden van de muziek, zijn er momenten dat ik even ‘elders’ ben in de Droomtijd, flarden van beelden komen voorbij en vervagen heel snel.
…
Zodra ik sta, ontstaat er ruimte en impuls om mee te bewegen op de muziek, voor mij is dit de beste kans om contact te maken met de chtonische krachten…
Beelden en gevoelens stromen door me heen:
De gehoornde helm op mijn hoofd, speer en schild in mijn handen.., mijn handen als klauwen…
….
Het gaat door me heen en ebt weg…
…
De blinddoek gaat af, ik sta in een halfdonkere ruimte met de anderen, halverwege de zaal staat een halfdoorzichtig gordijn waarachter andere gestalten te zien zijn.
Onder getrommel springt Wildeman door de groep heen.
…
Rustig aan maken we de overgang naar de dagelijkse werkelijkheid buiten, er is gelegenheid tot napraten.
Leuk gesprek gehad met Robin, hem bevraagd over zijn connectie met sjamanisme, als gemeenschappelijke grond vinden we de trainingen bij Daan van Kampenhout
…
Ik vond het bijzonder inspirerend om eindelijk (weer) mee te doen aan een (wilde)mannen project!
Dit jaar me toch weer laten verleiden om naar Castlefest te gaan.
Eerst had ik er nog geen zin is: last van keuzestress met al die mogelijkheden aan zomer-festivals en andere leuke evenementen en ontmoetingen in.
De zaterdag-kaartjes waren al helemaal uitverkocht, eigenlijk was ik te laat (vroeger kon ik nog op de bonnefooi naar Castlefest maar tegenwoordig moet je al een paar weken van te voren bestellen!)
Maar toen ik hoorde dat andere vrienden en kennissen er graag heen wilden gaan en dat er kaartjes vrijkwamen, heb ik me toch laten overhalen.
In de vroege ochtend opstaan koste wat moeite, de dagen hiervoor ook al actief geweest met uitgaan, dus sliep ik dwars door de wekker heen maar werd ik toch op tijd wakker om zonder ontbijt de deur uit te gaan.
Samen op weg, onderweg medereizigers tegenkomen, de sfeer zit er al snel in naarmate er meerdere creatieve alternatievelingen in fantasierijke kostuums de trein instappen.
Rondlopen bij Castlefest is een overweldigend visueel spektakel!
Kanttekening:
Castlefest was ooit begonnen als antwoord op Elf Fantasy dat te groot en te commercieel werd, maar nu treden dezelfde mechanismen op:
Grote aantallen bezoekers, commerciele prijzen, haperende toiletten, onzorgvuldige hygiene bij de catering.
Dit jaar was er weinig ruimte voor de Wickerman: ik herinner me vroegere edities, dat iedereen op een groot veld rondom het gebeuren in een kring kon staan, maar nu was het ingesloten een kwadrant tussen podium en commercie, dat dwong deelnemers tot dringen in een klein stuk veld, eigenlijk niet verantwoord in het huidige tijdperk van mogelijke aanslagen.
En toch hebben dit soort evenementen nog een beetje magie, als je weet hoe waarop je moet letten!
Aan het begin van mijn excursie vroeg ik me al af met wat voor soort souvernirs ik zou thuiskomen, want deze weerspiegelen thema’s die me bezig houden.
Mijn eerste aankoop waren twee siersleutels, beiden hebben een hart: bij de een is het hart enigzins verborgen door de tierelatijnen er om heen, bij de ander heeft het hart vleugels.
Associaties:
Petrus, die de sleutels heeft tot de bovenwereld en de benedenwereld.
Sleutels om het hart te openen en vleugels te geven.
Ik heb zo’n gevoel dat ik deze sleutels vroeg of laat aan iemand anders geef, maar voor nu hangen ze bij mijn beeld van Eshu Legbara, Heer van de kruiswegen, Opener van de weg.
Deze sleutels staan voor mijn streven om bepaalde Deuren te openen, en ander te sluiten. Gaandeweg diverse kennissen tegengekomen bij Castlefest: sommige mensen kom ik altijd tegen, andere mensen moet ik weer missen.
Twee speciale kraampjes gezocht, drie keer in de drukte voorbijgelopen, maar toen het rustiger werd rondom etenstijd toch nog gevonden.
Op de eerste plaats ben ik onder de indruk van het Nehalennia-initiatief!
Te vermelden waard was Lila Pixie: dankzij vrijkomende kaartjes voor Castlefest kon ik dit jaar komen! Ik vond dit masker, of vond dit masker mij? Op het moment dat ik deze op doe, komt de Wilde Jager door!
Tot slot aangeschaft: drank voor de Oude Zwerver
Ik maak steeds meer contact met de Spirits van dit land, en tegelijkertijd krijg ik ook meer contact met de Spirits uit het land van mijn voorouders…
Terugblik: Als ik samen met een ingewijde naar zo’n evenement als deze ga, zie ik toch weer meer dan wanneer ik helemaal in mijn eentje ga!
Wandelen door de polder, in stilte...
een valk zit te bidden in de lucht
plotseling duikt hij omlaag
hij vliegt weer op met een muis in zijn bek
Dit beeld inspireert me, doet me denken aan the Creation of Ea (A Wizard of Earthsea, Ursula Leguin)
"Only in silence the word,
only in dark the light,
only in dying life:
bright the hawk's flight on the empty sky"
~the Creation of Ea (A Wizard of Earthsea, Ursula Leguin)
Verder sluit het ook aan bij het aspect van de Jager die ik speelde met Beltane: een tijdlang roerloos bidden tot het juiste moment is gekomen.
Verder wandelend met een aantal overdenkingen.
Johannes 20: 19-22, Jezus verschijnt vlak na zijn opstanding aan zijn discipelen, waarna hij hen met de Geest beademt, Pasen en Pinksteren komen dan bij elkaar!
Interessant beeld, doet me denken aan inwijdingsrituelen van oude mysterietradities!
Vraag: wie/wat heeft me in mijn leven geinspireerd?
Antwoord:
Op de eerste plaatst mijn vader, die zijn roeping voorleefde, bruggen maakte tussen verschillende spirituele verhalen uit diverse tradities, uitspraken deed over maatschappelijk handelen en over realisering van verzoening in de dagelijkse werkelijkheid.
De inspiratie van onze chinese voorvaders zijn goed te traceren via historische documenten en overige overleveringen!
Het spoor van de onze onbekende en ongenoemde indische voormoeders is een stuk lastiger te vinden, er is zo weinig opgeschreven en overgeleverd!
Voorzover ik nu toegang kan krijgen is het op halfbewust intuitief niveau, dankzij de wayang golek en de kris die op mijn pad komt.
Vraag: hoe inspireer ik anderen?
Antwoord:
Op mijn werk, als ik processen weet te benoemen en omschrijven, en verbeteringen weet aan te geven.
In oefengroepen, als ik mijn observaties in feedback weet te verwoorden.
Aan het slot van de wandeling bespreken we in tweetallen onze ervaringen...ik had een fijne gesprekspartner waarvan ik het gevoel kreeg dat we op verwante kruisende paden zaten!
We sloten af met een gezamenlijke maaltijd in de groep, waar iedereen elkaars verhaal kon horen.
Het was een goede dag vandaag!
Zie: Zinnig Noord - Stiltewandelingen in en om Amsterdam Noord
Vandaag in een veilige en vertrouwde setting van vrienden met ervaring, trancewerk gedaan.
Mijn intentie is om meer contact te krijgen met de onbekende en onbenoemde voormoeders van de javaanse tak van mijn roots.
Dit proces is al een paar jaar gaande, mede geholpen door het verwerven van krissen en wajangpoppen.
Zingen, bewegen…en door de sluiers over me heeen te trekken, ontstaat de gelegenheid om de sluiers naar de andere werkelijkheid opzij te schuiven.
De volgende beelden en bewegingen komen door: een balinese dans, een gesluierde vrouw, vrouwen in de rijstvelden.
Hele subtiele beelden, geen heftige gebaren, evengoed intens.
Weer een stapje verder gedaan op mijn pad…de weg is nog lang, maar ik heb al een heel stuk afgelegd!
You must be logged in to post a comment.