Het scheppen van God-vormen


Dion Fortune, een Golden Dawn-adept zegt over het scheppen van godvormen (even in mijn geheugen duiken): het komt er op neer dat je met gedachtenkracht een godvorm kan scheppen (een gedachtenvorm met goddelijke verschijning) die om veiligheidsredenen na het ritueel ontbonden wordt maar die in exceptionele gevallen (bedoeld of onbedoeld) gehandhaaft blijft en zelfstandig verder kan functioneren.
Die gedachtenvorm kan overigens ‘bezield’ worden met verschillende soorten energie: de intentie van de magus en/of een energie/entiteit uit andere bestaansniveaus (‘werelden’)

Wat ik heb begrepen van Tibetaans-Tantrische magie, komt het er op neer dat de godvormen geschapen worden maar ook uiteindelijk beschouwd worden als illusies van de geest, in het Tibetaans Dodenboek kan je lezen hoe de goden/godvormen beschouwd worden als illusies die geschapen worden door de angsten/verlangens van de mens.

Volgens mij is het zo dat ‘het plaatje’ dat ik maak om een specifieke godvorm te visualiseren, een illusie is die ik schep om een abstract principe enigzins concreet voorstelbaar te maken.
Een abstract principe zoals Oorlog of Liefde is een archetype, onstaan uit het brein van de mens.

Inhoeverre de ‘bezielende energie’ van een godvorm een ‘entiteit’ is die onafhankelijk van mijn denken bestaat, is voor mij een open vraag.

Eigenlijk maakt het voor mij niet uit inhoeverre ‘de goden’ wel of niet bestaan, ik kan ze niet ontkennen noch bevestigen.

Maar in de dagelijkse praktijk vind ik het wel belangrijk om te handelen alsof de archetypes werkelijk bestaan.

Ik vergelijk het maar met het omgaan met geld.
We doen met z’n allen alsof zo’n stukje gekleurd papier evenveel waard is als een mandje citrus dat door iemand anders met eigen handen geplukt is.