Magische tradities vs magisch modernisme, hoe zit dat?


Zowel bij hekserij als bij sjamanisme moet er onderscheid gemaakt worden tussen ‘traditionelen’ en ‘modernen’

Bij traditioneel sjamanisme denk ik dan aan wat we weten via antropologische onderzoeken en wat nog terug te vinden is bij hedendaagse sjamanistische culturen, dat is beduidend anders dan wat je als neo-sjamanisme tegenkomt bij paranormale beurzen etc.

Traditionele europese hekserij, waarvan sporen zijn overgeleverd in de heksenprocessen, lijkt op traditioneel sjamanisme, wanneer er gesproken wordt over trancereizen, vizioenen, kruidenkennis, natuurgeneeswijze.
Moderne hekserij zoals wicca etc zijn reconstructies van een verloren traditie die nooit heeft bestaan in de geidealiseerde vorm van de Oude Religie, zoals beschreven in foldertjes die je kan vinden op Gothic-beurzen.

Het probleem met traditionele hekserij in Europa is dat het niet meer in die oervorm bestaat sinds de heksenvervolgingen, wat je nu vindt in Wicca etc is reconstructie/revisionisme.

Het probleem met traditionele sjamanisme is dat je niet zomaar de techniek en wereldbeeld uit een volkomen andere tijd en plaats kan overpoten naar het hier en nu.
Bijvoorbeeld:
Ik zie me niet zo snel op traditionele manier een everzwijn in stukken hakken als bloedoffer ergens op het marktplein.

Neosjamanisme zie ik dus als een poging om de traditie aan te passen aan de moderne tijd.
Sommige ‘aanpassingen’ rukken technieken dusdanig uit traditionele context, dat het resultaat niet werkzaam is of erger nog gevaarlijk wordt.
Bijvoorbeeld:
Een zweethut met een plastic zeil eroverheen lijkt mij bijzonder brandgevaarlijk en ongezond.

Blood on the square


A song was heard in China
in the city of Beijing.
In the spring of 1989
you could hear the people sing.
And it was the song of freedom
that was ringing in the square,
the world could feel the passion of
the people gathered there.
Oh children, blood is on the square.

For many nights and many days,
waiting in the square.
“To build a better nation”
was the song that echoed there.
“For we are China’s children,
we love our native land,
for brotherhood and freedom
we are joining hand in hand.”
Oh children, blood is on the square.

Then came the People’s army
with trucks and tanks and guns.
The government was frightened
of their daughters and their sons.
But in the square was courage and
a vision true and fair,
the Army of the People would not harm
the young ones there.
Oh children, blood is on the square.

On June the 3rd in China,
in the spring of ’89,
an order came from high above
and passed on down the line.
The soldiers opened fire,
young people bled and died,
the blood of thousands on the square
that lies can never hide.
Oh children, blood is on the square.

For four more days of fury
the people faced the guns.
How many thousands slaughtered
when their grisly work was done?
they quickly burned the bodies
to hide their coward’s shame,
but blood is thick upon their hands and
darkness on their names.
Oh children, blood is on the square.

There are tears that flow in China
for her children that are gone.
There is fear and there is hiding,
for the killing still goes on.
And the iron hand of terror can
buy silence for today,
but the blood that lies upon the square
cannot be washed away.
Oh children, blood is on the square.

blood is on the square

De nazaten van Odin, hoe zit dat?


Als ik Snorri & Heyerdahl serieus moet nemen, zou Odin cs historische personen geweest zijn die vanuit Asia (Anatolia) westwaarts trokken.
Genetisch gezien is het dan denkbaar dat die bloedlijn zowel in West-Europa als in Oost-Azie is terechtgekomen.
Met al die volksverhuizingen is het best wel denkbaar, dat de Groenlandse Vikings en de Turken een gemeenschappelijke voorouderlijke stam hebben, alles terug te voeren op die hypothetische omzwervingen van Odin’s stam.
Op die manier bekeken, is de term Odin’s nazaten wel heel erg multicultureel op te vatten.

MuLan


Tsiek tsiek and again tsiek tsiek,
Mu-lan weaves, facing the door.
You don’t hear the shuttle’s sound,
You only hear Daughter’s sighs.

They ask Daughter who’s in her heart,
They ask Daughter who’s on her mind.
“No one is on Daughter’s heart,
No one is on Daughter’s mind.

Last night I saw the draft posters,
The Khan is calling many troops,
The army list is in twelve scrolls,
On every scroll there’s Father’s name.

Father has no grown-up son,
Mu-lan has no elder brother.
I want to buy a saddle and horse,
And serve in the army in Father’s place.”

In the East Market she buys a spirited horse,
In the West Market she buys a saddle,
In the South Market she buys a bridle,
In the North Market she buys a long whip.

At dawn she takes leave of Father and Mother,
In the evening camps on the Yellow River’s bank.
She doesn’t hear the sound of Father and Mother calling,
She only hears the Yellow River’s flowing water cry tsien tsien.

At dawn she takes leave of the Yellow River,
In the evening she arrives at Black Mountain.
She doesn’t hear the sound of Father and Mother calling,
She only hears Mount Yen’s nomad horses cry tsiu tsiu.

She goes ten thousand miles on the business of war,
She crosses passes and mountains like flying.
Northern gusts carry the rattle of army pots,
Chilly light shines on iron armor.

Generals die in a hundred battles,
Stout soldiers return after ten years.
On her return she sees the Son of Heaven,
The Son of Heaven sits in the Splendid Hall.

He gives out promotions in twelve ranks
And prizes of a hundred thousand and more.
The Khan asks her what she desires.
“Mu-lan has no use for a minister’s post.

I wish to ride a swift mount
To take me back to my home.”
When Father and Mother hear Daughter is coming
They go outside the wall to meet her, leaning on each other.

When Elder Sister hears Younger Sister is coming
She fixes her rouge, facing the door.
When Little Brother hears Elder Sister is coming
He whets the knife, quick quick, for pig and sheep.

“I open the door to my east chamber,
I sit on my couch in the west room,
I take off my wartime gown
And put on my old-time clothes.”

Facing the window she fixes her cloudlike hair,
Hanging up a mirror she dabs on yellow flower powder
She goes out the door and sees her comrades.
Her comrades are all amazed and perplexed.

Traveling together for twelve years
They didn’t know Mu-lan was a girl.
“The he-hare’s feet go hop and skip,
The she-hare’s eyes are muddled and fuddled

Two hares running side by side close to the ground,
How can they tell if I am he or she?

Anonymous (c.5 A.D.)

Die goede oude tijd van het Matriarchaat, een sprookje?


Vreedzame matriarchale culturen, zoals geponeerd door Gimbutas etc, is nog heel veel controverse, de hypothese is tot nog toe onbewezen.

Er zijn wel zogenaamde Matrifocale/Matrilineaire culturen, dwz culturen waar relatief meer focus is op moeders/vrouwen, zonder expliciet dominantie te veronderstellen:

De Nari (Kerala, India), de Wemale (Ceram): van deze stammen is bekend dat de mannen primair professionele krijgers zijn, waardoor er een mannentekort is, wat zou kunnen verklaren dat vrouwen daar meer de boel regelen, dit is dus niet bepaald een vreedzame matriarchaat.

De Trobriand (Nieuw Guinea), de Minangkabau (Sumatra): deze stammen zijn matrilineair, de erflijn gaat via de vrouwelijke tak, maar dat is nog geen matriarchaat in de zin van vrouwenheerschappij, want anders zou je ook Jodendom kunnen rekenen tot matriarchaat.

Nu zijn er wel mythes over matriarchale samenlevingen: Amazones etc., maar of die ooit bestaan hebben?

Er zijn krijgshaftige koninginnen geweest:
Alexander de Grote werd teruggedrongen door de Koningin van Nubia, de Romeinen kregen klop van koningin Boudicca en koningin Zenobia.
Wat dit ook moge bewijzen, in ieder geval geen vreedzame matriarchaten!

Zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Matriarchy

Reiki, hoe zit dat?


Reiki is van oorsprong veel meer dan alleen maar een inwijding (ter waarde van een paar duizend eurie) in handoplegging.

Volgens de overlevering:
Usui, een Tendai Boeddhist, mediteert en vast op een berg, en ontvangt inzichten die hem ertoe zetten om zijn spirituele leer te formuleren, waarbij spirituele ontwikkeling centraal staat.
Oorspronkelijk was de Reiki-inwijding ingebed in een complete spirituele leer, waarin men via meditaties en leefstijl de mogelijkheid verwerft om tot (zelf)genezer te ontwikkelen.
Zelfs tijdens het leven van Usui was het systeem continu in ontwikkeling.
Zijn leerling Hayashi, ontwikkelde het systeem meer in de richting van healing, en verliet de oorspronkelijke organisatie na de dood van Usui.
Zo onstond reeds in Japan allerlei afsplitsing van Reiki.

Een belangrijke ontwikkeling werd ingezet door de leerling van Hayashi, Takata: zij introduceerde het sterk veranderde Reiki-systeem in Amerika, compleet met gestructureerde symbolen en hand-opleggingen (en een hoog prijskaartje).
Nu onstond dus een Amerikaanse afsplitsing van Reiki, en dit is de versie die we in Europa het meeste tegenkomen, de Reik Alliantie.

Daarnaast nog allerlei andere afsplitsingen, waarbij het soms lijkt op een wedstrijdje ‘extra geheime symbolen ontdekken/channellen’.

Tenslotte is er ook nog een streven van een aantal groepen om ‘de oorspronkelijke Reiki te herstellen’, een nobel streven met als probleem dat Usui zo weinig documentatie heeft achtergelaten mbt zijn oorspronkelijk systeem en de ontwikkeling daarvan tot aan zijn dood.

http://en.wikipedia.org/wiki/Reiki#History
http://www.aetw.org/reiki_history_tl.html

Discuzeuren


Als je in een academische discussie een verwijzing doet naar ‘andere bronnen’ om te bewijzen dat het anders ligt dan een reeds geciteerde bron, dan moet dat verifieerbaar zijn met bronvermelding.

Anders kan je net zo goed zeggen dat jouw info afkomstig is van een vizioen, op zich heeft dat ook wel een bepaalde waarde maar dan kom je in een andere soort discussie terecht.

A Hunting we will go


A hunting we will go, a hunting we will go
Heigh ho, the dairy-o, a hunting we will go
A hunting we will go, a hunting we will go
We’ll catch a fox and put him in a box
And then we’ll let him go

A hunting we will go, a hunting we will go
Heigh ho, the dairy-o, a hunting we will go
A hunting we will go, a hunting we will go
We’ll catch a fish and put him on a dish
And then we’ll let him go

A hunting we will go, a hunting we will go
Heigh ho, the dairy-o, a hunting we will go
A hunting we will go, a hunting we will go
We’ll catch a bear and cut his hair
And then we’ll let him go

A hunting we will go, a hunting we will go
Heigh ho, the dairy-o, a hunting we will go
A hunting we will go, a hunting we will go
We’ll catch a pig and dance a little jig
And then we’ll let him go

A hunting we will go, a hunting we will go
Heigh ho, the dairy-o, a hunting we will go
A hunting we will go, a hunting we will go
We’ll catch a giraffe and make him laugh
And then we’ll let him go