Month: April 2021

Full moon dreams


1 – The Chovhani:

I went to the gypsy shaman for healing…
He found a black magick dart in my body, caused by the poisonous spit of a witch.
After pulling out the dart, he healed the wound.

Interpretation:

Tsentsak are stored by the shaman in his or her yachay, or phlegm, located in the chest and stomach. The tsentsak are embedded within this phlegm and either the tsentsak or the yachay may be projected out of the shaman into a victim to cause illness and death. This phlegm is the materialization of the shaman’s power

In mainstream psychology the same phenomenon is being summarized as: 
Words can kill

2 – The Witch:

I went to the Althing for the gathering of elders
The witch was also there…
Since the Althing hallowing ensured sanctuary and free speech for everybody, there were no killing looks exchanged…
When she was absent for a while, I decided to leave the gathering….
Preparing to leave,  I met some other chieftains who greeted me in a friendly manner…
On my way out of the main hall I met the Witch again…
Now I finally gathered my astral cord back into myself….it took some time to free my cord from the entanglements in the circle, but at last I was free to go!


Interpretation:

I have been involved in a coven for a long time….
Over time, several attachment and entanglements developed naturally.
So when I left, I had to dis-attach and dis-entangle.

 

Zinnig Wandelen in Amsterdam Noord –de seizoenen


Seizoenswandelingen
“Wij mensen zijn geneigd de seizoenen en de wisseling ervan te zien als iets, dat buiten ons om plaats vindt. Wij maken echter deel uit van de cyclische beweging ervan. Sterker nog: wij zijn de seizoenen. Wij zijn de belichaming van dat ritme.” – Jaap Voigt

Tijdens de Seizoenswandelingen van Zinnig Noord maak je kennis met mindful wandelen.
Dankzij een aantal gerichte oefeningen word jij je bewust van je eigen lichaam en een constant veranderende natuur. Het gevoel van krakende sneeuw onder je schoenen, de allereerste groene knopjes aan de bomen, de geur van regen na een warme zomerdag, het geritsel van bladeren, de warmte van de zon… Zinnig Noord wil dit jaar alle pracht van de seizoenen met je delen!

 

wheel

Over de lente zegt Susan Smit

Het Engelse ‘Easter’ ontleent zijn naam aan de godin Eástra, en het Duitse ‘Ostern’ aan de Angelsaksische godin Eostra. Vroeger vierden wij in Nederland ook ‘Ooster’, maar de Kerk stelde de verhalen over de godin Ostara gelijk aan het Joodse Pesach feest, vandaar dat wij het hebben over ‘Pasen’ (dat we vieren op de eerste zondag na de eerste volle maan na de lente-equinox).

Na de lente-equinox verschuift de balans naar de lichte kant: tot en met Midzomer zullen de dagen steeds langer worden en de nachten korter. Er begint een nieuw levensgetijde. Niet alleen dag en nacht oftewel licht en donker zijn nu perfect in balans, maar ook innerlijk en uiterlijk, intuïtie en verstand, het bewuste en onbewuste, mannelijk en vrouwelijk zouden rond deze dag in balans kunnen komen. Benut het!

In Japan wordt het jaar verdeeld in 72 micro-seizoenen van zo´n 5 dagen per stuk.
Deze seizoenen kennen namen zoals `Eerste kersenbloesem’ en ‘Rupsen worden vlinders’.
Met micro-seizoenen wortelen mensen zich in hun omgeving en komt er aandacht voor de steeds terugkerende patronen van de natuur.
Welke 72 micro-seizoenen zijn in de Nederlandse natuur te herkennen?

Seizoensbeleving hangt af van tijd, plaats, cultuur, weersomstandigheden…

De vier seizoenen, zoals die bekend zijn in Europa, worden heel anders beleefd en ingedeeld in landen zoals Japan en China, en dan hebben we het nog niet eens gehad over de moessons!

De seizoensbeleving van de ene cultuur kan je dus niet zomaar overplaatsen naar een andere cultuur.
Dit wordt des te duidelijker als je een specifiek seizoensfeest zomaar overzet naar je tegenvoeters.
Zo is het heel bizar om Kerst, de winterzonnewende, op dezelfde kalenderdatum te vieren in Australie waar de mensen op dat moment eigenlijk de zomerzonnewende vieren!

En omgekeerd, kan je de microseizoenen van Japan, niet zomaar toepassen in Nederlandse setting!

En toch wordt ik wel getroffen door de synchroniciteit van de 72 micro-seizoenen, omdat ik sinds enige tijd bezig ben met de 72 aspecten van het goddelijke, zoals uitgewerkt in de Qabbalah.

Zinnig Noord: De Dode Hoek -09 Eigen regie


Aan de slag met ‘‘Oog in Oog. Samen praten over als en dan’ …vragen over de toekomst die voor iedereen komt’

Bij deze sessie worden we ondersteund door Joke Hogenhout

Centraal in de gesprekken staat het hebben van de eigen regie over de laatste fase van je leven. De kwaliteit van de beslissingen die genomen mogen worden. En de waardige manier waarop je eventueel zelf het levenseinde wilt regisseren.
Deze counseling gesprekken zijn vaak uniek; de counselor is nogal eens de enige met wie je op deze manier over het levenseinde kunt spreken.
 
Omdat de uitgangspunten vanaf de start helder zijn, zul je vrijheid en ruimte ervaren om je gedachten en wensen uit te spreken. Dat maakt de situatie concreet en toetsbaar voor jezelf. Wat het resultaat ook zal zijn.
 
Het is van belang dat je op tijd nadenkt over de laatste fase in je leven. Het komt nogal eens voor dat mensen die vanuit eigen regie willen handelen te laat zijn om vanuit diezelfde eigen regie voorbereidingen te treffen. Immers, zolang waardige levensbeëindiging vanuit eigen regie in de maatschappij nog niet volwaardig ondersteund wordt (in welke vorm dan ook), zolang zijn de mogelijkheden beperkt en de stappen soms complex.

Hierbij word ik uitgedaagd om het confronterende gesprek aan te gaan over eigen regie in de laatste levensfase.

Kun je je voorstellen dat de kwaliteit van leven op gegeven moment belangrijker wordt dan de duur van je leven?
Wie mag er voor jou beslissen als je het zelf niet meer kunt?

Het liefste zou ik willen dat ik mijn wilsverklaring in alle vertrouwen kan laten uitvoeren door een gemachtigde professional zoals NVVE, het lijkt me namelijk heel zwaar om als naast betrokkene zoiets te moeten uitvoeren voor een geliefde.

Deze sessie was de laatste van de serie workshops ‘De Dode Hoek’

De dode hoek is een leergang die in het teken staat van onze persoonlijke en maatschappelijke omgang met de dood.

Het was een intense cyclus die de komende periode bij mij nog zal nawerken, ik heb een aantal bijzondere gesprekken gehad met interessante mensen.

Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime :
On laisse un peu de soi-même
En toute heure et dans tout lieu.

C’est toujours le deuil d’un vœu,
Le dernier vers d’un poème ;
Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime.

Et l’on part, et c’est un jeu,
Et jusqu’à l’adieu suprême
C’est son âme que l’on sème,
Que l’on sème à chaque adieu :
Partir, c’est mourir un peu…


Weggaan is een beetje sterven,

sterven aan wat men bemint.

Je laat iets na van wat je vindt,

altijd weer, op alle erven.

.

Spijt zal steeds een eed bederven,

een vers verwaaiend in de wind;

weggaan is een beetje sterven.

.

En men gaat; het lijkt wel zwerven.

Tot het afscheid echt begint

kunnen vrienden, vrouw en kind

van elk afscheid iets verwerven.

Weggaan is een beetje sterven…

Zinnig Noord: De Dode Hoek-08 Herinnerdingen


Workshop van Ida van der Lee:

We gaan dieper in op het thema nalatenschap

Testament Ongekend! gaat over het delen van levenservaringen en het ontdekken van de inzichten en wijsheden die daar uit voortgekomen zijn.

Hierbij gebruiken we Herinnerdingen

Bij Herinnerdingen fungeren objecten als bemiddelaar. Via het ding voer je een gesprek omdat het associaties oproept of iets representeert.

Uit een willekeurige collectie van voorwerpen kies ik er eentje die mijn aandacht trekt…

…Hoewel, het zijn er twee!…

Het kompas

De schedel

 

Voor mij zit de meeste lading in de Schedel:

Herinneringen aan het overlijden van mijn grootvader van moeders kant toen ik vier jaar oud was…
Ik heb jarenlang nachtmerries gehad van schedels, skeletten, doodskisten…totdat ik de scouting kampdoop onderging, waarbij ik alleen in het donker door het bos moest lopen.

Sindsdien hebben diverse rituelen me verdeer geholpen om beter om te gaan met mijn angst voor de dood:

De reis van Inanna door de benedenwereld
Sjamanistische trancereizen naar de benedenwereld

De Schedel brengt mij in contact met de benedenwereld en in contact met de voorouderlijn
Ik realiseer me hoe ik via die lijn veel heb meegekregen: genetische bouw, overgedragen gedragspatronen en overtuigingen, datgene wat mijn innerlijke Kompas mede heeft vormgegeven.

Thuis heb ik een kristallen Schedel, die me helpt met contact met de benedenwereld en de voorouderlijn

Deze meditaties/overdenkingen/symbolen vormen allemaal een belangrijk deel van mijn nalatenschap voor degenen die na mij komen.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘ – Dreamquest

Brief 04 – wortels – Radix


illustratie van Mathilde de Vriese

Welk van jouw overtuigingen is diep geworteld?
Waar vindt deze overtuiging haar
oorsprong?
Waren er specifieke personen of gebeurtenissen die haar vormden?

Sommige diepgewortelde overtuigingen werken in ons voordeel, maar sommigen niet.
Hoe zit dat met de overtuiging waar jij over schrijft?

Mijn radicale overtuiging:
Ergens in mij is er een Innerlijke Stem die mij de juiste Weg wijst.
Deze overtuiging komt deels  uit de joods-christelijke traditie, met name de Hassidim zeggen expliciet dat ieder mens en goddelijke vonk in zich heeft
Vanuit de Chinese traditie hecht ik waarde aan het belang van Innerlijke Waarheid. 
Die overtuiging werd verder gevormd door twee belangrijke invloeden:
Mijn vader volgde vol overtuiging zijn roeping als pastor.
Mijn belangrijkste lerares leerde mij:  “wees trouw aan jezelf”.
Ze stimuleerde mij om mijn eigen weg te volgen, ook al zou dat betekenen dat ik haar zou moeten verlaten.


Mijn overtuiging dient als kompas dat mij de juiste weg aanwijst.
Maar het kan gebeuren dat ik in aanvaring kom met mensen waarvan het kompas diametraal tegenover het mijne staat.

Ping: Brief 01: stam – Mijn levensboom – Dreamquest

Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘


Na tweeëntwintig jaren in dit leven
Maak ik het testament op van mijn jeugd
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven
Voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen
Goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen
Vooral jonge mensen vinden ze nog fijn
Aan mijn broertje, dat zo graag wil gaan studeren
Laat ik met plezier ‘t adres na van mijn kroeg
Waar ik teveel dronk om een vrouw te imponeren
En daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg
En dan heb ik nog een stuk of wat vriendinnen
Die welopgevoed en zeer verstandig zijn
En waarmee je dus geen donder kunt beginnen
Maar misschien krijgt iemand anders ze wel klein
Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
Wel wat kinderlijk, maar ach, ze zijn zo diep
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
Voor wie ‘t geluk toch altijd harder liep
Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
Om verliefd te worden op een meisjeslach
Zelf ben ik helaas een keer teveel bedrogen
Maar wie het eens proberen wil die mag
Mijn vriendinnetje, ik laat jou alle nachten
Dat ik tranen om jouw ontrouw heb gestort
Maar onthoud dit wel, ik zal geduldig wachten
Tot ik lach, omdat jij ook belazerd wordt
En de leraar die mij altijd placht te dreigen
“Jongen, jij komt nog op het verkeerde pad”
Kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen
Dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad
Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
Die zo vals getuigen van een blijde jeugd
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
Die een kind opvoeden in eer en deugd
En verder krijgen ze alle dwaze dingen terug
Die ze mij teveel geleerd hebben die tijd
Ze kunnen mij tenslotte ook niet dwingen
Groot te worden zonder diepe rouw en spijt
En dan heb ik ook nog enkele goede vrienden
Maar die hebben al genoeg van mij gehad
Dus ik gun ze nu het loon dat ze verdienden
Alle drank, die ze van mij hebben gejat
Verder niets, er zijn alleen nog een paar dingen
Die ik houd, omdat geen mens er iets aan heeft
Dat zijn mijn goede jeugdherinneringen
Die neem je mee zolang je verder leeft

Een testament bestaat normaal gesproken uit materiële zaken die je nabestaanden erven: geld, een huis, een auto.
Maar wat als je een testament kon opstellen met levenservaringen, gewoontes en waardevolle lessen?
Wat als je de ander de vlinders uit je buik kan nalaten of de sterretjes uit je ogen?
Welke warme herinneringen wil je aan een ander geven?
Welke idealen? Talenten? Rituelen? Symbolen?
Zijn er favoriete locaties die je een ander gunt?
Teksten? Citaten? Geuren? Gevoelens? Klanken?

Mijn testament

  1. Voor mijn allerliefste: De herinnering aan die eerste wandeling, dat we elkaar op meerdere niveaus raakten.
  2. Voor mijn oudste:  ‘wees trouw aan jouw innerlijke waarheid
  3. Voor mijn jongste:  “A warrior chooses a path with heart” 
  4. Voor mijn kleinkind(eren) : engelen bestaan
  5. Voor al mijn toekomstige nazaten: onze voorouders waren nomaden, handelsreizigers, vreemdelingen in een vreemd land.
  6. Voor mijn ‘tweelingziel’ : Aristophanes verhaal over de tweelingziel was een satire.
  7. Voor mijn ex-collega’s van kantoor: Veel organisaties zien diversiteit als een belangrijke waarde maar vergeten zelf eerst voor de vereiste veiligheid te zorgen
  8. Voor mijn sparringpartners op spiritueel gebied: Diverse spirits kwamen met de volksverhuizingen mee naar dit land, na verloop van generaties werden ze ingeburgerd als behorend bij dit land, en als de mythes worden vergeten, verdwijnen de spirits uit ons collectief geheugen en kunnen ze nog weinig voor ons betekenen.
  9. Voor mijn sparringpartners op politiek gebied: Wij moeten alle ‘import’ mensen en spirits erkennen en respecteren als medeburger van dit land, want uiteindelijk worden we allemaal als nieuwkomer geboren.
  10. Voor mijn sparringpartners op filosofisch gebied: ons body-mind bestaat uit meerdere onderdelen, reptiel-zoogdier-mens; het is belangrijk om die drie in onderling dynamisch balans te houden.
  11. Voor mijn sparringpartners op het gebied van de joods-christelijke tradities:  sparren schuurt en botst, laten we dat vooral blijven doen met wederzijds respect.
  12. Voor mijn mede-reizigers op het sjamanistisch pad:  “all three parts of the soul can change, grow, strengthen and come into alignment”
  13. Voor mijn leerlingen: kennis en vaardigheden worden voornamelijk door rechtstreekse ervaringen toegevoegd aan  jouw ‘gereedschapskist’; de leraar, de lessen, de theorie en de oefeningen zijn hulpmiddelen, maar wat werkt voor jou zal je zelf moeten uitzoeken; competenties bouw je op door regelmatig te oefenen wat je aan het leren bent op een manier die past bij jou, maar excellentie kan je bereiken door de grenzen van je comfort-zone te testen en te verleggen zover je kan.
  14. Voor degene, die net als ik op weg is in de richting van het pad van de malachim:
    Raphael is the angel of healing. Therefore, invoke him in case of illness, sickness and disease. He brings healing energy and comfort. He also reduces pain and accelerates healing. Archangel Raphael also protects you. He is the patron of those who travel. Therefore, invoke him with this sigil before a long journey. And he will protect you the whole road.
    Archangel-Raphael-Sigil-300x271
  15. Voor degenen die mijn blog met oprechte interesse lezen:
  16. Creative Commons Licence
    This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie – Dreamquest

Meditations on Malachim – intention


Introducing my meetings with the Shining Ones

After some encounters with malachim in trances in dreams, I am trying to formulate my view of the Shining Ones in the context of the shamanic worldview.
In this worldview, they mainly reside in the upper world.
I consider malachim  as emanations of the multiverse after the Big Bang, comparable with the qabbalistic idea how the emanation  of the Divine in creation diverged in many diverging avatars.

Why should I connect with the malachim?
It seems to me they have been knocking at my door, so now I intend to answer the call to connect

How am I going to connect with the malachim?
I prefer to use the shamanic trance journey to the upper world, using dance, drum, singing.
To find my way in the other world, to be able to relate to the inspirations and energies I meet, I need to use imagery (signs, symbols, visualisations) in the same way I use a map for travelling, at the same time reminding myself that a map is not the territory.
So when I use ritual tools and imagery, I have to be aware that the menu is not the meal.

For now I will work with the signs, symbols and imagery of the 72 guardian angels.

 

Ping: Meditations on Malachim – 00: RHL – Dreamquest