Tag: personal

Inspiraties bij het thema van Pinksterweekeinde 2012: Leve je lijf, een ontdekkingstocht naar open en onbevangen zijn

Inspiraties bij het thema van Pinksterweekeinde 2012: Leve je lijf, een ontdekkingstocht naar open en onbevangen zijn


Echte hartsvrienden zijn zeldzaam: mensen met wie ik diepe angsten en verlangens kan delen in een wederkerig proces van elkaar tot klankbord en toetssteen dienen, elkaar respectvol en liefdevol ook kritisch van feedback kunnen voorzien.

Ik prijs me gelukkig, dat ik vanuit de verschillende cirkels waar ik me begeef, een paar dierbaren mag rekenen tot mijn hartsvrienden, op verschillende manieren, op diverse niveau’s.

Dit weekeinde kreeg ik dankzij de uitnodiging van zo’n hartsvriendin de kans om al doende de uitdaging aan te gaan van het thema: ‘Leve je lijf, een ontdekkingstocht naar open en onbevangen zijn’.
Dit gebeurde via verschillende gesprekken, oefeningen en ontmoetingen, individueel en in groepsverband:
Letterlijk en figuurlijk aanraken en aangeraakt worden, onderzoeken hoe dat nu eigenlijk ‘werkt’ in de diverse man-vrouw contacten.

Tijdens een uitwisseling in de mannencirkel, heb ik met verbazing gezien hoe wij mannen in plaats van het thema (‘wat heb je van een vrouw nodig om je te openen’) off-topic verdwaalden in theoretisch gelul over politiek. Het kostte moeite om on-topic te komen.
Later hadden de mannen een herkansing, toen de mannencirkels en de vrouwencirkels een buiten en binnencirkel vormden voor uitwisseling. De vrouwencirkel besprak openhartig onderling hun knelpunten, blokkades. Dankzij deze inspiratie kon de mannencirkel eerder to-the-point komen in hun uitwisseling. Verschillende mensen hadden diverse uiteenlopende invalshoeken, maar wat we allemaal gemeenschappelijk hadden was volgens mij toch dat we allemaal zo onze onzekerheden hebben over de manier van omgaan met het andere geslacht, het gevoel dat we elkaar niet begrijpen en dat we niet begrepen worden, de vele miscommunicaties op verbaal en nonverbaal vlak, de verschillen in temperament en tempo.

Momentopnames:

  • Een bijzondere ontmoeting met een vrouw die ook bezig was met sjamanisme; weinig gesproken, maar op nonverbaal niveau heel subtiel elkaar kunnen aanvoelen, wat ook later bleek toen ze meehielp als vuurvrouw in het vuurritueel.
  • Er ontstond een verassende ‘klik’ tussen mij en een bourgondische, we zochten elkaar regelmatig op in de oefeningen, maar ook in de pauzes. Dit vind ik nu zo leuk bij bourgondiers: ze zijn ongegeneerde levensgenieters! Deze ontmoeting was voor mij een mooie oefening om te genieten van het ‘nu’!
  • Met mijn hartsvriendin de commitment aangegaan om samen uit te zoeken hoe we onze verbinding kunnen verdiepen, samen aftasten wat we allemaal WEL kunnen met elkaar, rekening houdend met onze blokkades en blessures.
  • Om ruimte te kunnen maken voor nieuwe ontwikkelingen, nieuwe ontmoetingen, moet ik oude geschiedenis opruimen. In de groep heb ik de wens uitgesproken om dit te doen in een ritueel (het verbranden van mijn oude dagboek), waarbij ik een vuurvrouw nodig had bij de vuurplaats. Onverwachts meldde zij zich, en bleken er ook anderen te zijn die dit ritueel wilden doen, zodat ik uiteindelijk het ritueel ging leiden.

————————————————————————————————————————————————————————-

Na zo’n intens weekeinde moet ik echt de rust en de ruimte nemen om goed te ‘landen’.
Mijn sjamanistische hartsvriendin belde toen ik net thuis was, zo konden we allebei onze avonturen bij elkaar kwijt.
En de volgende dag kon ik weer fijn bijkwekken met mijn allerliefste buurvrouw.

Ruimte voor relaties, (Daan van Kampenhout)

Ruimte voor relaties, (Daan van Kampenhout)


Ruimte voor relaties, geschreven door Daan van Kampenhout.

Gewetensvraag:

Hoeveel ruimte heb ik eigenlijk voor een relatie?

Hoeveel word ik eigenlijk ik beslag genomen door (herinneringen aan) exen, ideaalbeelden (photoshop-partners), overige bezigheden (hobby, werk, goede vrienden, etc)?

Durf ik eigenlijk wel om weer risico’s te nemen, me open te stellen, met de kans dat ik gekwetst kan worden als ik mijn muren weghaal?

Hoeveel vrijheid ben ik bereid te offeren, om een relatie aan te gaan?

 

 

Het zakmes

Het zakmes


Alweer bijna 30 jaar geleden dat jij je spullen bij me weghaalde, maar je zakmes vergat.

Al die jaren heb ik het bewaard, alsof ik er nog niet aan toe was om je helemaal los te laten.
Ik heb het goed scherp gehouden, en intensief gebruikt om alles weg te snijden wat niet meer bij me past.

Onze relatiebreuk kwam voor mij onverwachts, ik snapte er helemaal niets van, en ik vond geen gelegenheid om het goed uit te praten.

Totdat het boek uitkwam in december 2011, wat al die oude herinneringen weer oprakelde: oud zeer, verdriet, woede, maar ook veel onbeantwoorde vragen.

Nu was ik na al die tijd eindelijk aan toe om die losse eindjes op te ruimen, het werd tijd voor een grote schoonmaak!

Afgelopen jaarwisseling 2011, nadat ik het boek had doorgeploegd, heb ik dat oude zeer van me afgeschreven en verbrand.

Vandaag moest je ‘toevallig’ in mijn stad zijn, dat was een goede gelegenheid om elkaar weer te spreken.
Het was fijn om te merken dat wij beiden in de loop van de jaren milder zijn geworden over de aanleidingen tot de breuk, eigenlijk hebben we elkaar niets te verwijten. We kunnen zelfs begrip opbrengen voor de andere kant van de medaille…
Voor mij voelde het aan als het opruimen van de laatste restjes oud zeer.

Vandaag heb ik jou je zakmes teruggegeven.
Moge het jou ook helpen bij het wegsnijden van hetgeen niet meer bij je past.

Recept Bubur kacang ijo & ketan item

Recept Bubur kacang ijo & ketan item


Speciaal het vermelden waard, omdat mijn moeder dit zo lekker vindt!

kacang ijo (soyabonen) en ketan item (zwarte kleefrijst) moet je eerst laten inweken in het lauwe water, ( wel apart natuurlijk), ongeveer 1 nacht. Daarna ga je gewoon koken met water, op laag vuur, en met suiker en beetje zout naar smaak. Ik doe daar wat pandan blaadje in voor de geur. Kacang ijo is wat waterig, en ketan item is wat papperig. De goede verhouding weet ik niet, . Beide kook je gewoon apart. Als het als beetje zacht is ( kan je wrijven tussen je vingers, dan doe je beetje santen erin ( niet te veel, want bij het serveren doe je weer wat santen bij). Makkelijk toch? En vergeet niet om bij te zingen ( minstens neuriën! ) bij het bereiden van deze bubur

Met dank aan Robby

VAKANTIE ANDERS ontmoetingsmiddag

VAKANTIE ANDERS ontmoetingsmiddag


Vandaag was ik voor het eerst bij VAKANTIE ANDERS ontmoetingsmiddag.

Nu was ik die organisatie al drie jaar geleden tegengekomen tijdens een zomerweekeinde die ze samen organiseerden met Rainbow Dimensions, maar was ik nooit bij een ontmoetingsmiddag geweest.

De aanleiding om nu hierheen te gaan, was mijn idee om tijdens de jaarwisseling taiji-qigong aan te bieden voor het programma. Het leek me wel leuk om van tevoren kennis te maken met de organisatie en andere deelnemers, en om als voorproefje wat taiji-qigong oefeningen te gaan doen met de groep.

Het was nog een hele uitdaging om erheen te komen:
OV-staking, dus moest ik met de fiets via de pont naar het station. Van Amsterdam naar Den Bosch een uurtje in de trein, en aldaar een kwartier wachten op de treintaxi die via Vught naar Vlijmen ging.
De ontmoetingsplek was deze keer op een industrieterrein in het midden van niets, maar toen ik eenmaal binnenkwam was het fijn om te kunnen onstpannen in een warme en kleurige ruimte met leuke mensen.
Ik raakte al snel in gesprek met Ingrid over sjamanisme, en vond een groot aantal raakvlakken!
De middag werd gevuld met mini-workshops: na de kennismakingsronde mocht ik de spits afbijten met kraanvogel-oefeningen van taiji-qigong, daarna volgden anderen met diverse andere oefeningen, de laatste werd gedaan door Ingrid met een native american  adelaars-lied, waarbij ze op speelse manier een koppeling maakte met de eerder beoefende vogel-bewegingen.
Na al die oefeningen konden we tot rust komen met een dreamtime healing concert , heerlijk ontspannend!
We sloten af zoals we waren begonnen, in de cirkel.
Er was nog even tijd om na te praten bij de thee, dan werd het tijd om naar huis te gaan.
De hele dag was het koud en mistig geweest, maar binnen was het heerlijk warm en licht geweest, met leuke oefeningen en fijne ontmoetingen!

11-11-11 @ Club Lite

11-11-11 @ Club Lite


Ik was door vrienden gevraagd om naar Club Lite te gaan, ze zouden ‘iets speciaals gaan doen’. Nu vormen ze sinds Samhain al een koppel, dus vermoedde ik al iets in de richting van handfasting.
11-11-11 zou bij Club Lite op een speciale manier gevierd worden, de advertentie vermeldde:
“Een magische nacht vol symboliek, mystiek en transformatieve krachten. We staan op de drempel van een nieuw tijdperk, vasthouden aan het oude is zinloos. “

Nu geloof ik niet zo in numerologie en ‘bijzondere jaartallen’,  maar ik geloof wel in het samenkomen van mensen met gerichte intentie.

We begonnen met dansmeditatie ‘Sacred Choreography’ dat voor mij aanvoelde als Qigong-dance, inspirerend!

Tussendoor kwam het koppel binnen, wat voor mij de gelegenheid was om hun een kado te geven voor hun handfasting. Twee bokalen, die al geruime tijd op mijn altaar waren opgeladen met de intentie van hartsverbinding.

De dansmeditatie ging geruime tijd door, de sfeer kwam er goed in!
Na dit gebeuren ging de DJ over op andere muziek, de danszaal raakte vol, dus ging ik even bijkomen aan de zijlijn: kletsen met vrienden, kennissen en volkomen onbekenden die ik op dat moment tegenkwam; leuke ontmoetingen gehad!

Om 11.11 PM deed ik mee aan het ritueel “door de Starglyph Portal lopen”:
Voor mij begon het met een solitaire tocht door de Donkere Tunnel, de Geestenweg.
Aan het einde van die Tunnel stonden de Wachters: “Wat is jouw intentie?”
Toen ik die helder had uitgesproken, mocht ik door de Poort, die ik ervaarde als een geboortekanaal naar de volgende fase.
Bij aankomst werd me Licht aangereikt, die verwelkomde ik met mijn hele wezen.

Na het ritueel was het voor mij tijd om langzaamaan weer af te bouwen en naar huis te gaan, vol met inspiratie

 

 

De ontmanteling van een driejarige relatie in drie dagen

De ontmanteling van een driejarige relatie in drie dagen


maandag 4 july 2011, mijn vakantie is begonnen….

Ze is bij mij om zich voor te bereiden op de operatie, dinsdag wordt ze al opgenomen voor de operatie van woensdag, donderdag is weer terug op zaal, vrijdag mag ze naar huis.

Ik ga met haar mee…
Oorspronkelijk zou ze bij mij revalideren, maar ze vond het praktischer om toch naar haar huis te gaan: haar dochter zou in de maandag erna een operatie ondergaan.
Terugkijkend, had ik eigenlijk nu al een bezinningsmoment moeten inlassen om de verandering van plannen goed door te nemen, maar ik liet me overrompelen en ging mee in de stroom van gebeurtenissen, dus kwam het erop neer dat ik in een minder vertrouwde omgeving probeerde het beste ervan te maken.

Dinsdag gingen we op ziekenhuisbezoek bij haar dochter; volgens de dokter kon ze al naar huis, maar volgens de ouders was dat te vroeg: de wond was nog niet goed dicht, ze liep nog wankel, en de opvang moest nog geregeld worden omdat het logeeradres uitviel.
De puber was er behoorlijk chagerijnig over, maar moest toch blijven.

Toen we weer thuis kwamen, waren we allebei helemaal op.
Ze zei dat ze haar hapje ging klaarmaken, en ik ging aan de slag met mijn hapje.
Vervolgens stormt ze boos naar boven, toen ik ging kijken wat er aan de hand was bleek dat ze impliciet had verwacht dat ik zonder woorden begrepen zou hebben dat ik het hapje voor haar zou kunnen klaarmaken.
Toen gaf ik aan dat ik ook aan mijn tax zat, en die onuitgesproken wens niet kon opvangen.
‘dan kan je misschien beter naar huis gaan’ zei ze.

Ik pakte mijn tas boos in, ze riep me nog toe:
‘ga maar weg, ik moet je niet meer’

Ik heb nog even de hond uitgelaten om af te koelen en heb daarna nog haar ex geholpen om het kinderbedje te installeren.
Toen we klaar waren nog even wat rustiger met haar gesproken, en de afspraak bevestigd dat ze in dat weekeinde na de ziekenhuiscontrole bij mij zou zijn.

Toen ik eenmaal thuis was in mijn eigen huis kwam de klap pas echt aan, tot dat moment had ik in shock volkomen verdoofd rondgelopen.

In de dagen erna nog pittige gesprekken gevoerd met mijn makker die ons beiden kent, en na een lange worsteling alsnog per mail de lopende afspraak opnieuw bevestigd, met het idee om dan ook goed door te nemen wat was gebeurd.
Maar toen kwam de mail dat ze de afspraak niet door wilde laten gaan..
Toen brak ik definitief. We hadden al eerder drama’s uitgevochten, elke keer ervoer ik als een barstje in de relatie waar we weer overheen konden komen, maar nu trok ik het niet meer.

Tenslotte heb ik een mail geschreven waarbij ik deze definitieve breuk bevestigde, en overlegde ik over manieren waarop we dit zo goed mogelijk konden afronden.

Uiteindelijk hebben we wat spullen over en weer per post teruggegeven (kleren, sleutels, ringen etc.) en zijn alle uitstaande claims op waardevolle eigendommen (auto, fiets, etc) tegen elkaar weggestreept.

De rest van mijn vakantie ben ik bezig geweest om zoveel mogelijk puin te ruimen:
Stevige gesprekken bij de koffie en aan de telefoon met hartsvriendinnen…
Steun en hulp uit onverwachtse hoek!
Met een goede vriendin nieuwe spullen voor mijn huis aangeschaft, waardoor er nieuwe energie in mijn huis en mijn leven kon gaan stromen!

En natuurlijk zijn er momenten dat ik verdriet en boosheid naar boven voel borrelen.
En tegelijkertijd voel ik me opgelucht, een paar honderd kilo lichter, alsof ik al die tijd veel te veel over mijn eigen grenzen ben gegaan om de relatie te ondersteunen.

De komende tijd wil ik me opnieuw bezinnnen over mijn Pad, over wat ik eigenlijk met mijn leven wil, hoe dat nu eigenlijk zit in mijn balans tussen vrijheid en verbondenheid.

Onverwachts komen nieuwe ontmoetingen op mijn pad, krijgen bestaande vriendschappen extra inhoud.

En natuurlijk blijft het leuk om te flirten en daten, maar voorlopig wil ik dat luchtig en speels houden, ik zou het jammer vinden als ik bestaande vriendschappen zou verpesten door te snel in een troostrelatie te vluchten.

Poly amorie

Poly amorie


“Eén om mee te schrijven, één om mee te vrijen, één om mee te praten”

… tegenwoordig noemen ze dat poly-amorie of zoiets. Ik heb het opgegeven, om de volledige perfectie aan nummer 1 op te hangen. Met hartsvriendinnen kan ik op verschillende niveau’s omgaan, verschillende gradaties en vormen van intimiteit: diepgaande gesprekken, tedere knuffels, heftige sex… Maar zelfs al zouden al die gewenste aspecten met toverlijm aaneen geplakt kunnen worden tot de bruid van Frankenstein, dan nog zijn wij mensen veranderlijk, en past het mooie plaatje van toen niet meer bij de realiteit van morgen.

Mijn persoonlijk recept voor fysieke en spirituele voeding

Mijn persoonlijk recept voor fysieke en spirituele voeding


Huaqiao Lohan Cai

(vegetarische schotel van overzeese chinezen)

 

Inleiding:

Dit recept is een variant op een eerder beschreven recept voor het familiekookboek ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van mijn grootmoeder van moeders kant, gevierd op 04 maart 1998.

Voorwoord (geschreven voor de oorspronkelijke versie):

Lieve Oma,

Wat mij altijd zal bijblijven van de keuken in Brantwijk, is de overvolle ijskast met diverse kliekjes, die steeds weer op een nieuwe manier werden hergebruikt in een nieuw gerecht; tante Elly noemde dat wel eens ‘homeopathisch eten’.

Er bestond wel zoiets als een handsgeschreven kookboek van Oma, maar de gebruikte maten waren iets in de trant van: ‘een handje van dit, een beetje van dat’; in die traditie heb ik hier en daar ook dezelfde maten gebruikt bij het koken.

Wanneer ikzelf kook, heb ik dus ook de neiging om allerlei combinaties uit te proberen; ik noem dit zelf ‘experimenteel koken’

Het makkelijkste vind ik om gewoon te kijken wat er aan kliekjes in de ijskast liggen, om vervolgens een en ander in de wadjan te roerbakken.

Wanneer ik boodschappen doe voor het avondeten, kijk ik welke groente en vlees in de aanbieding ligt bij de supermarkt, dat combineer ik tot een gerecht.

Het hieronder volgende gerecht, is op bovenstaande manier ontstaan.

Alle onderdelen zijn meestal wel in voorraad bij Albert Heijn.

Recept voor 1 (één) persoon

(deze is een variant van een recept voor 20 personen)

Ingrediënten:

1 ei

1 plak tofu (ter grootte van een boterham)

1 plak tempeh ((ter grootte van een boterham)

1 winterwortel

1 mini-stronk broccoli

1 bak champignons

1 zakje zonnebloempitten

1 zakje pijnboompitten

1 rode ui

1 teen knoflook

zoute soyasaus

kerriepoeder

chilipoeder

zout

1 theekop bruine rijst

Materiaal:

Frituurpan, koekenpan, wok (wadjan), rijstkoker

Bereiding

1 theekop bruine rijst met 2 theekoppen water aan de kook brengen, daarna in de hooikist zetten.

Frituurpan resp wok (wadjan) alvast op het vuur met olie

Ui en knoflook in stukjes fijnsnijden

Tempeh in reepjes snijden

Tofu in blokjes snijden

Champignons in kwartjes snijden

Winterwortel in dunne schijfjes snijden

Ei klutsen met ‘scheutje’ soyasaus, ‘theelepel’ kerriepoeder, ‘theelepel’ chilipoeder

Tempeh in de frituurpan frituren totdat ze lichtbruin zijn, af laten druipen, en een ‘dessertlepel’ zout toevoegen

Tofu frituren totdat ze donkergeel zijn, af laten druipen.

Wortel & broccoli roerbakken totdat ze gaar zijn.

Ui en knoflook fruiten in de wok tot ze glazig zijn

Zonnebloempitten en pijnboompitten roosteren in de wok tot ze lichtbruin zijn.

Geklutse eieren bakken in de koekenpan totdat een donkergeel omelet ontstaat.

De omelet, Tempeh, Tofu en roerbak gerecht verdelen over platte borden om op te dienen bij de rijst

 

FINISH

 

Biodanza @ Cat: Bloei

Biodanza @ Cat: Bloei


Vandaag gewerkt aan het thema BLOEI!

Vanuit een stevige gronding in een veilige cirkel maak ik ruimte om tot BLOEI te komen, mezelf te openen.

Na een dans van stevige gronding in de aarde, afwisseling met buigzaamheid, dan als pluizenbollen doorelkaar vloeiend en licht door de ruimte wervelen.

Thema dat al een tijdje gaande is in mijn leven: sinds ik me steeds meer wortel in mijn huidige leefomgeving, maak ik ook ruimte voor nieuwe persoonlijke ontwikkelingen, ga ik nieuwe creatieve projecten aan die ik in de wijk wil gaan manifesteren.

Naarmate ik mijn kracht en vaardigheden meer uitstraal, komen er ook meer kansen op me af, nieuwe contacten, nieuwe mogelijkheden voor ontplooiing!

In de dans kom ik oude en nieuwe vrienden tegen: er wordt gespeeld met ontmoeten, verbinden, loslaten en verder gaan.

Maskers komen elkaar tegen, tasten elkaar af, en kunnen dan weer onthuld en losgelaten worden.

Na de les nog met een paar mensen een drankje genomen om bij te praten, waardevolle ontmoeting om de indrukken van deze les uit te wisselen, dat zouden we vaker moeten doen!

Moe maar voldaan kom ik thuis.