Author: hgoei

Droom: Ontmoeting met de Loa

Droom: Ontmoeting met de Loa


Ik sliep in met het lied van Oshun

Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Oshun wash my eyes
Oshun my heart
Oshun flower of the waters
wash my heart.

Droom:
Ik ging naar de bijeenkomst van de Zigeuner-sjamaan…
Er waren vrouwen die niet wisten wat ze deden, ze maakten een rommeltje van hun gebedskettingen en armbanden…
De sjamaan riep me naar de tafel, en doopte mij door met zijn hand wat bloed op mijn kruin te plaatsen…
Ik kwam in trance, ging op een stoel zitten met mijn wolvenstaf in mijn handen, het was alsof Baron Samedi van kruin naar tenen dwars door me heen ging.
De sjamaan ging op handen en knieen tegenover mij buigen om de spirit te eren, hij plaatste mijn rechtervoet op de grond om extra te aarden, mijn linkervoet deed ik zelf…

Bij de nabespreking in de groep zei de sjamaan: ‘je moet je eraan overgeven, niet in je hoofd schieten’
Hij lier zien hoe hij tot spirit bad, en dronk water uit een grote schenklepel.
Daarna manifesteerde een jongeman door hem heen, deze had blauwe ogen en een enorme glimlach, het voelde aan als de onbetrouwbare manifestatie van Eshu Legbara, en deed me denken aan D.

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


Vandaag meegedaan aan Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops.

Net als de vorige keer, gaf ik gehoor aan de roep van de innerlijke stem, die me vroeg om als eerste het labyrinth te betreden…
labyrinthHet is alsof ik me geroepen voel om als eerste het labyrinth te openen.
Hier binnengaand voelt deze keer aan als het betreden van de tussenwereld.
Ik ga naar binnen met de vraag: wat is NU mijn sva-dharma, mijn roeping in deze tijd en plaats van mijn levensweg? Bij elke halte in het labyrinth staat de wachter die me de vraag terugkaatst om er bij stil te staan.
Al gaande voel ik de antwoorden als energie door mijn lichaam stromen, mijn gidsen en helpers vragen of ze door me heen mogen gaan: Kraanvogel als eerste, maar ook Anderen die eerder bij me aanklopten zoals Oude Eenoog en de Donkere Vrouwe.
Gaande weg is deze tocht een dialoog, een onderhandeling met mijn gidsen en helpers: wil en durf ik dit aan? Hoeveel ben ik bereid om aan hen te offeren?

In het centrum van het labyrinth kijk ik naar de terugkerende taken, waartoe ik me geroepen voel: het openen en sluiten van Deuren; doorgeefluik zijn van kennis en vaardigheden.

Terugkerend kijk ik naar de stappen die ik moet ondernemen als ik de uitdaging aanga:
Vertrouwen op het proces van begeestering, loslaten van angsten en twijfels, zodat de juiste inspiratie op de goede manier door me heen kan gaan.
Naarmate ik dichterbij de alledaagse werkelijkheid kom, worden de mogelijkheden concreter:
Verder gaan met het overdragen van taijiquan en qigong, Meer verbinding leggen tussen het spirituele en het  aardse; niet alleen Witte Kraanvogel maar ook Zwarte Cobra eren.
Op weg door het Labyrinth kom ik anderen tegen, die een andere tempo of route gebruiken, ook hen heb ik ruimte te geven en te respecteren zonder mijn eigen pad uit het oog te verliezen.
Al gaande voel ik hoe ik continu bezig ben mijn energieveld en het veld er om heen te bewaken.

Zodra ik het labyrinth heb verlaten, merk ik dat ik even tijd nodig heb om bij te komen, alsof ik stevig Werk heb verricht. Ik zit tegen een boom aan, die helpt me met bijkomen en gronden.

Na het labyrinth doen we wat schrijfoefeningen:  lijstjes van obstakels en helpers maken, deze als geheel in mindmap zetten, daarna gebruiken we de mindmap om een verhaal te schrijven.
—————————————————————————————————————————

De opdracht
In de Grote Hal van de Hoge Koning kwamen de krijgers bijeen…
Temidden van de kring der krijgers hield de Hoge Koning krijgsraad:
‘Ga het land in, en vertel dat de Koninklijke Wet voor iedereen geldt, hoog of laag. Ga de strijd aan met eenieder die de Wet uitdaagt’

De jongste krijger aarzelde even: Was hij wel waardig en vaardig genoeg? Durfde hij het wel aan?
Toch stapte hij naar voren: ‘Dit is wat ik wil doen, stad en land bereizen om te verkondigen dat de Koninklijke Wet voor iedereen geldt; ik zal met  iedereen die dit uitdaagt de woordenstrijd aangaan, maar alleen in uiterste noodzaak zal ik de wapens grijpen’

De bastaard van de koning bespotte de jonge krijger: ‘ Wie ben je nu eigenlijk, je komt pas kijken! Ben je bang om de strijd aan te gaan?’

Maar de kampioen van de koning viel de jonge krijger bij: ‘Ik zou precies zo handelen als deze jongeman!’
Ook de Koningin nam het woord: de handelswijze van de jonge krijger past bij zijn aard, het is goed zo!

En zo ging de jonge krijger zijn queeste tegemoet…

DROOM: mijn lievelingsneef uit Solo

DROOM: mijn lievelingsneef uit Solo


Ik droomde van mijn lievelingsneef uit Solo:

Op mijn werk zag ik een dossier van een client, waarvan ik het gevoel kreeg dat het niet klopte.
De naam (Simon?) en geboortedatum klopten niet, en bij een check kwam ik er achter dat het mijn neef was.

Uit de rapportage bleek, dat de hulpverlening vergeefs probeerde om met hem in contact te komen.
Tenslotte vonden ze hem levenloos aan in zijn huis.

Toen ik dit vertelde op mijn werk, was ik heel verdrietig.
Mijn leidinggevende plaatste haar handen op mijn hart en vroeg:
Wat wil je er nu nog mee doen?

Ik zei dat ik nog naar hem toe wilde, en contact wilde maken met de familie in Indonesia.

Ghost/Echo crossover World of Darkness and Shadowrun

Ghost/Echo crossover World of Darkness and Shadowrun


Skye the Demon, Jason the Grip and Bunk the Hull remembered their first shadowun together:
Skye seduced the sysop of VR corp to get information about the security system.
Jason blackmailed the sysop for the necessary passwords and login info.
Bunk did some breaking and entering to steal the top-secret project.
Apparently VR corp was experimenting with enhanced VR helmets to enable physical entry to the Otherworld.
According to rumours on the street, somewhere in the Otherworld was the black tower, the most important nexus between the worlds.

The shadowrunners decided to use the helmets to enter the Otherworld…
They arrived nearby the besieged Tower.
The Horned Hunter lead his troops of hellhounds and wraiths against the Sidhe who defended the Tower.
Already the top of the Tower was toppled by magical lightning.
After some scouting the shadowrunners succeeded to enter the Tower.
Arriving at the damaged top of the Tower, they met the last Watcher, the Black Knight.
Negotiating was not easy, but in the end they agreed to sacrifice three souls in exchange for three wishes.

Using the helmets to return to Midgard, the shadowrunners started hunting their prey.

Bunk ambushed mister Johnson, but his prey escaped the trap.
Skye caught the sysop with her charm and Jason brought in another victim.

Returning to the Black Knight with their offerings, the shadowrunners were ready to get their wish: a safe haven in the Tower and a link between the Tower and their Coven.

Alas…they forgot to watch out for Sidhe word-bending the fine print of the deal…

In the end the shadowrunners were not able to leave the Tower!

Ghost/Echo crossing path with World of Darkness and Shadowrun.

Sketch

Sketch


Vandaag liep ik langs bij sketch

De stad biedt ons alles. Maar is alles wat jij wilt hebben eigenlijk wel voorhanden? Of zou je er zelf nog iets aan kunnen toevoegen? Bekijk de stad eens met andere ogen. Wat zou je willen veranderen?

Ik droom van een speelcafe:
Je betaalt met noppes voor koffie, thee, sap, fruit, gebak.
Dan ontmoeten de volwassenen elkaar bij een gezellig spelletje kaarten, sjoelen, schaken, dammen.
De wifi is gratis, en je kan er boeken, planten en zaden ruilen.
Voor de kinderen is er binnen een ballenbak en buiten een kinderspeelplaats.`
Zou het niet leuk zij om dit te zien verschijnen op het dorpsplein?

speelcafe

Labyrinth NDSM

Labyrinth NDSM


Vandaag liep ik als eerste het Labyrinth.

Sommige mensen plannen hun route heel precies, anderen beginnen gewoon te lopen en verdwalen zo nu en dan flink. In LABYRINT word je uitgenodigd mee te lopen, letterlijk en in een vertelling. Via al gelopen paden en mogelijke nieuwe routes. Loop mee met Angela Merkel en de rattenvanger van Hamelen, neem de bus met Rosa Parks, dwaal door de woestijn met Mozes en eindig in het labyrint. Daar loop je je eigen pad: waar kom je vandaan en waar ga je naartoe? Zou je in het labyrint je eigen weg in vogelvlucht opnieuw kunnen lopen, van je geboorte tot nu? En als je weer terugloopt vanaf het midden, kun je dan ook de toekomst in lopen? Welke weg zou dat zijn?

Van verleden naar heden, van geboorte tot en met nu lopend, komt mijn bewustzijn deels in het ‘veld’ van de andere werkelijkheid:
Het overlijden van mijn grootvader, de aankomst in de haven van Jakarta (wat stinkt het hier!), de worsteling van mijn ouders om een leven op te bouwen in Yogya, de reis naar Nederland (wat is het hier koud!), mijn studententijd (belangrijke mijlpalen: mijn eerste aanraking met sex, drugs, tarot, i ching, t’ai chi), zoeken naar zingeving, verdwalen in culten, opnieuw beginnen, huisje-boompje-beestje, mijn passie ontdekken, scheiden, weer zelfstandig wonen, me thuisvoelen in mijn nieuwe wijk…

In het centrum van het labyrinth kijk ik nogmaals naar de pijnpunten uit mijn verleden, die wil ik achter me laten, maar de verworven kennis en wijsheid wil ik meenemen.

Op de terugweg merk ik dat de anderen me hebben ingehaald, het laatste stuk voelt eenzaam aan, waar is de weg?
Ik loop dit pad omdat het gelopen moet worden. Ik begon als eerste, als opener, maar eindig als laatste.

Bij de uitgang staan nog twee andere ‘reisgenoten’, nu blijkt dat ik als enige de volledige route heb gelopen, de rest heeft de weg afgesneden via sluiproutes.
De gidsen zijn ook al vertrokken, op weg om hun volgende groep op te halen.
Ik vind het jammer dat er op deze manier geen gelegenheid is om met elkaar je ervaring te delen.

Kennelijk is dit de les van het pad waarvoor ik nu gekozen heb: Als ik goed ben in het openen van nieuwe wegen, moet ik in ieder geval voor mezelf doen, ongeacht of iemand me volgt.

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


atlantis“I want to find my soulmate, but can I? Every time I move up (a struggle), I fall into the waves again. I don’t even know if someone lives in the monastery on top”  (Felix)
“The participants told their story and I made a drawing to each one while they were speaking. This drawing was then used to refine and shape the next version of the story. I had to listen very attentively, it was almost like athletic listening for me.” (Rini Brakkee)

Afgelopen weekeinde ging ik naar het eerste deel van een nieuwe cyclus:
Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops
met als thema (be)longing-‘Wat is jouw plek, waar sta jij in het leven?’
De locatie was passend, PLLEK

We kregen een aantal leuke oefeningen:

Schrijf je intentie op
Waartoe word ik nu geroepen?

Visualiseer jezelf in een situatie die uitbeeldt wat je graag zou willen.
Ik zag mezelf als gids van een reisgezelschap bestaande uit gelijkgestemden, die bezig wilden zijn met het uitwisselen van kennis en vaardigheden.

Automatisch schrijven: schrijf binnen tien minuten ononderbroken zonder nadenken wat je te binnenvalt bij het thema: tocht door de woestijn naar de oase.
Bij de bazaar in de oase..geweldig warm droog!
Ontmoetingen met bijzondere mensen, muziek dat de bergen in beweging brengt (Gurdjieff?)
Zingen vibreren, oase, gelijkgestemden…thuiskomen!
Samen zoken naar het verre ideaal.
Op weg naar Bukhara langs de zijderoute naar het Sarmoung klooster.
Zal ik daar de leraar en community vinden die ik zoek, is het de zoveelste illusie, de fata morgana die me verleidde tot een drama van bedrog en misbruik?
Ik zou er graag in geloven, dat ik daar een gezel vindt die bij me past, iemand met wie ik helemaal mezelf kan zijn, een reisgezel door tijd en ruimte, soulmate uit eerdere levens.
Ben jij daar wel?
Terugkeer naar Atlantis…ook al zo’n vizioen/ideaal.
Zoeken naar wat verloren ging, wat misschien nooit heeft bestaan behalve in mijn dromen.
Nachtmerries ook…het grote water dat over ons heen spoelde aan het einde…de monsters uit de diepzee die alles verzwolgen…
Wat is daar te vinden in de benedenwereld?
Schimmen van overledenen, verloren idealen, angst, woede, verdriet.
Is daar de Graal te vinden?
Moet ik weer afdalen in de onderwereld, me opnieuw uiteen laten scheuren, ophangen?
Donker, donker, donker…
Waar is het licht?
Is er een redder, messias, maitreya?
Geen antwoord, ze zwijgen…
Ik zal zelf mijn weg hieruit moeten vinden.
Maar waartoe roepen ze mij?
Wat wil Oude Eenoog?
Wat wil Papa Legba?
Wat moet ik met al die oude poppen?
House of spirits..
Als grootste aanwezigheid Maman Brigitte
Wat wil ze nu nog van mij?
Wil ik zelf wel me overgeven aan die roep, me verliezen zoals mijn vader zich offerde?
Ik wil ook nog ruimte overhouden voor mijn eigen leven, mijn eigen geluk, niet continu bezig zijn met het offeren van hartebloed…

Ghost/Echo: The First Run reloaded

Ghost/Echo: The First Run reloaded


One of my players, Niek Ooijman, sent me some feedback on the session

I’ll put my comments in brackets:

1. please use printout character cards instead of handwritten, to avoid reading problems.
(comment: alongside the printout of Ghost/Echo rules, I wrote on index cards the name of the character & 2 skills).
2. if new players register at the last time, sent them mail beforehand, instead of writing only on the meetup site. ask them to think about the character they want to play.
(comment: until the very last day I had only one subscriber, we already had extensive mailing ongoing on the subject; the rest subscribed on the same day, too late to sent them mail)
3. danger check: a high roll is always better? It is better to change this: if rolling for danger, higher means more “danger”. Getting a 5 or 6 when rolling for danger means real trouble.
(comment: this is a matter of taste)
4. The goal/danger system is asking a lot of player-creativity , it is annoying to have to state a danger for each goal, that slows down play. In the games I know, the GM tells the player all about the dangers.
(comment: this is a typical old-school conditioning)
5. there was some lack of “supernatural elements”
(comment: this scenario was meant as a foreshadowing of the Shadowrun era, the supernatural still has to intrude into the world, but it was possible to Listen for Echo’s of the supernatural)
6. The skills were too minimal
I have some doubts on the claim “quick play”, there still a lot of work to do on the system.
(comment: the player did not take enough time to read the ghost/echo page)

My observations:
The Game has to be worked out, as stated in the two pages

I was thrilled by the minimalistic setting & rules, a refreshing experience after so many years of D&D tables & rule-lawyering.
The indie-press rpg-community consist of some high-level roleplayers, ‘quick-play’ has to be seen in that context : 2 page rules with bare bones, the rest to be expanded with existing GM skills!
No so user-friendly for newbies, but at the other side: the experienced/brainwashed D&D adepts will have serious adaptation troubles!

hgoei's avatarDreamquest

The Government was unwilling to dirty their hands in a backwater Balkan state, so they used some intermediaries to contract the Black-op branch of Orpheus corporation.
If anything went wrong, the whole operation was deniable as usual, the spindoctors would call it a terrorist strike of the separatist.
…
Coil, Grip, Hull and Vixen discussed their strategy for the job.
It sounded like an easy one: extricate Herr Professor alive (preferrable) or dead to insure the Opposition will never again have access to his theoretical knowledge of Matrix-construction.
He was temporary held at a secret interrogation camp, waiting for transfer to the headquarters of Herr Colonel.
Simple plans are the best, and victory goes to the bold;
The idea was to ‘borrow’ a chopper of the Opposition; flying under false colours it should be possible to infiltrate the interrogation camp.
Well…a battleplan never survives the first shots…
They found a…

View original post 240 more words

Maman Brijit, li soti nan anglete

Maman Brijit, li soti nan anglete


Nu loop ik al jaren te zeggen dat ik in navolging van Confucius meer bezig ben met de mensenwereld dan met spirits en goden, maar ondertussen blijven zij van de andere wereld regelmatig op mijn pad komen.
In de loop van de jaren verscheen de Godin aan mij via dromen, beelden en verhalen:
De Witte Knekelgeest, Skelettenvrouw, Zwarte Madonna.
Steeds terugkerend thema van Haar in omineuze verschijningsvorm van doodsgodin, gehuld in een avatar van diverse culturen.
Sinds enige tijd fascineert ze mij in haar verschijning als Maman Brigitte, Loa van het dodenrijk.
Een keltische godin die een verschijningsvorm heeft als doodsgodin in de Voudoun:
Wit is de kleur van de doden…en tegelijkertijd is ze een passionele godin!

Toen Haar beeld in mijn huis kwam, kwam er ook een spirit mee van een doodgeboren kind.
Dit gaf een tijdlang onrust in mijn huis, totdat ik enig werk had gedaan om de spirit verder te helpen.
Met dank aan:
Maman Brijit, li soti nan anglete
source: Vodou Lesson 2.