Month: February 2008

Dreamquest to unknown Kadath


Voor mij is het boek van Lovecraft een sjamanistische reis door de Droomtijd.
De Dromer ondergaat een queeste door nachtmerries, op zoek naar de stad van de goden, waarbij hij geholpen wordt door Dreamcats.
Uiteindelijk ontdekt hij dat zijn ideale stad is geschapen uit mooie herinneringen aan zijn jeugd.
Vooral het archetype Dreamcat spreekt mij aan, als Beschermer tijdens de Droomreis.

Terugkeer naar Atlantis


Destijds las ik het boek van Hubert Lampo ‘Terugkeer naar Atlantis’, die titel is in mijn geheugen blijven hangen, pas veel later last ik Plato’s oorspronkelijke verhalen hierover in Timaeus & Critias.

Dit thema blijft me bezig houden: het komt steeds weer terug in beelden, gevoelens..
Soms kom ik mensen tegen die dezelfde ‘klik’ ermee hebben in de Droomtijd.
Maar in de alledaagse werkelijkheid ben ik nog niemand tegengekomen die dezelfde droombeelden heeft als ik, iedereen heeft zo zijn/haar eigen droombeelden over Atlantis.

Wellicht is Atlantis een archetype dat alleen in de Droomtijd schijngestalten aanneemt, net zoals andere magische plekken in de Astrale Wereld; Avalon, Shamballa, Shangri-La en andere Droomplaatsen zien er voor iedereen  anders uit omdat geen droom dezelfde is voor iedereen.

Fitna(h), waar gaat dat over?


Er zijn diverse vertalingen voor het woord Fitna(h) mogelijk, afhankelijk van de context:
toetsing, beproeving, vervolging, verleiding, schisma, oproer, anarchie…

De film ‘Fitna’ werd aangekondigd, maar de Tegenfilm was er eerder, en nu is de oorspronkelijke aankondiger van de film tegen de tegenfilm…

Wat een oproer, wat een beproeving!

Maar wie vervolgt wie, wie wordt er beproeft?

Kijk naar de film en vorm je eigen oordeel…

Aan wie niet bidden met gesloten ogen


Ik zocht naar God, ik heb hem niet gevonden
in synagoge, kerk of in moskee
Waar een rabbijn, imam of dominee
met donderpreken op de kansel stonden

Ik zocht naar God in bundels met gebeden
Ik zocht naar Hem in bijbel en brevier
Maar alles wat ik vond dat was papier
Met woorden die mij bitter weinig deden

Ik zocht naar God, ik vond Hem in de bossen
Hij sprak tot mij in duizend vogelzangen
Ik zag Hem in de bloemen in het perk

Hij speelde met de reeën en de vossen
En met een briesje streek Hij langs mijn wangen
Ik zocht naar God en vond Hem aan het werk

Onzichtbaar voor het oog van theologen
Lacht Hij ons toe en troost ons keer op keer
En Hij vertoont zich alle dagen weer
Aan wie niet bidden met gesloten ogen

© Martijn Breeman

Wat is New Age eigenlijk?


Eigenlijk vind ik New Age een lastige term, omdat het een heel scala aan diverse inspirerende stromingen bevat.
In de ondertiteling van subforum New Age heb ik een voorlopige definitie onder voorbehoud geplaatst, totdat iemand een beter idee heeft.

Ik ben regelmatig mensen tegengekomen die nogal neerbuigend deden over New Age-verschijnselen, dan werden nogal wat algemene vooroordelen geventileerd: zweverig, fluffy etc.

Persoonlijk ben ik van mening dat New Age als verschijnsel niet weggewuifd mag worden, het heeft sinds de zestiger jaren een enorme impact op alternatieve leefstijlen en denkwijzes.

Natuurlijk ben ik niet blind voor het kaf onder het koren, maar dat kom ik ook tegen in stromingen die zichzelf ontzettend serieus en verheven voelen.

Ik krijg de indruk dat vele afstammelingen van de negentiende eeuwse inwijdingstradities zoals Vrijmetselaars, Rozenkruizers, Golden Dawn, Wicca, etc. zich afzetten tegen New Age omdat die tradities van oorsprong onstonden in elitaire gentlemen clubs, terwijl New Age in de zestiger jaren wortel schoot in de subculture/counterculture van de Hippie-beweging.

De diverse New Age stromingen hebben elk hun eigen jargon, in de communicatie met navolgers van de oude occultisten is een enorme vertaalslag nodig om miscommunicaties te vermijden.

Om maar een voorbeeld te noemen:
Als een New Ager bezig is met het ‘channelen van de Akasha-kronieken’, of ‘contact heeft met Ascended Masters’, terwijl de Sjamanist het heeft over ‘trance-reizen’ en ‘gesprekken met de spirits’, dan is het onderscheid tussen overeenkomsten en verschillen wel heel moeilijk aan te geven vanwege de taalverschillen en andere wereldbeelden.

Maar voor een buitenstaander zouden beiden even onbegrijpelijk klinken

Krachtdieren en Goden


Het verschil tussen krachtdieren en goden zie ik als een continuum.
In diverse tradities zie dit terug:
In de Japanse traditie wordt met ‘kami’ een heel scala aangegeven tussen spirits t/m goden, hetzelfde zie je in de chinese traditie waarbij bijvoorbeeld Aap en Draak vergoddelijkte ‘animal spirits’ zijn.
Bij de Native American zijn Raaf en Buffel zowel ‘totemdier’ alsook goden.
In de Nordische traditie baart Loki als Merrie.
Bij de Grieken staat Zeus bekend als shapechanger, hij paart met vrouwen als Zwaan of Stier.
In de Egyptische traditie heb je dier-mens composiet godvormen.
Diverse Hindu-goden, met name Visnu hebben een dier-avatar.

etc., etc., etc.

Het verschil in ‘energie’ zit volgens mij in het opgeroepen ‘aspect’.
Zo kan bijvoorbeeld Bastet opgeroepen worden als Kat, Vrouw, KatVrouw…

Oude zielen vs nieuwe zielen


Het idee van oude vs nieuwe zielen komt uit de  New Age, waarschijnlijk overgenomen uit de theosofie, het idee is kennelijk dat zielen die al heel vaak gereincarneerd zijn de titel ‘oude zielen’ krijgen terwijl zielen met weinig reincarnatie-ervaring ‘nieuwe zielen’ worden genoemd.
Van oude zielen wordt verondersteld dat ze meer ervaring en dus meer wijsheid hebben vergaard dan jonge zielen.

Daar valt natuurlijk tegen te werpen, dat een oude ziel ondanks zoveel reincarnaties is ‘blijven zitten’ en de leerschool nogmaals moet overdoen terwijl nieuwe zielen het potentieel hebben om binnen 1 leven te slagen.

Waar die nieuwe zielen vandaan moeten komen is me ook niet duidelijk, het lijkt erop dat er steeds meer bijgemaakt moeten worden om de overbevolking van de aarde bij te houden.

Reincarnatie, hoe zit dat?


De oudste documentatie over reincarnatie kom ik tegen in het Hinduisme, kort door de bocht geformuleerd kwam dat neer op de wet van karma: je daden hebben consequenties voor je reincarnatie.

In het latere vormen van Hinduisme en Buddhisme, zoals terug te vinden in het Tibetaans Dodenboek kom je het idee tegen dat je via specifieke rituelen en meditaties invloed kan uitoefenen op je reincarnatie, zelfs in je stervens-uur en in de periode tussen wedergeboortes.

Het idee dat je in de periode tussen wedergeboortes kan kiezen voor een specifieke reincarnatie als ‘les’ komt volgens mij uit het gedachtengoed van New-Age, eigenlijk een variant op het Christelijke idee dat je hele levensloop een les is ter voorbereiding op het hiernamaals.

Wat betreft reincarnatie stel ik me agnostisch op, ik kan het niet bevestigen of ontkennen vanuit eigen ervaring.

Nu weet ik best wel dat er mensen zijn met reincarnatie-ervaringen, maar dat bewijst natuurlijk niet dat iedereen reincarneert.
Het is dus een kwestie van geloven of niet, en in mijn geval zeg ik ‘misschien heb ik een en ander reeds eerder meegemaakt in een hypothetisch vorig leven’.

De doctrine, dat iemand zijn huidige levensomstandigheden heeft gekozen als levensles, of dat het de consequenties zijn van slecht karma uit het verleden, is in mijn visie even repressief als de doctrine van erfzonde.
Dan worden de meest afgrijselijke levensomstandigheden van een persoon verklaard met: hiervoor heb je gekozen, het is resultaat van slecht karma, het is erfzonde.
Wat mij betreft weiger ik te geloven in dit soort repressieve doctrines.